ทุกวินาทีในสมรภูมิรักดาวอัลฟ่า เต็มไปด้วยความระทึกใจ ไม่กล้ากระพริบตาเลยเพราะกลัวพลาดฉากสำคัญ การตัดต่อที่รวดเร็วคู่กับเสียงเอฟเฟกต์ที่ทรงพลัง ทำให้รู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในห้องควบคุมจริงๆ ตัวละครแต่ละตัวมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยเฉพาะฉากที่หุ่นยนต์ใช้พลังงานสีฟ้าสว่างจ้า สวยงามและน่าทึ่งมาก
มากกว่าแค่ฉากต่อสู้ สมรภูมิรักดาวอัลฟ่า ยังซ่อนเรื่องราวของมิตรภาพระหว่างนักบินและหุ่นยนต์ไว้ได้อย่างลึกซึ้ง ฉากที่ตัวละครแสดงอารมณ์กังวลหรือมุ่งมั่น ทำให้เราเอาใจช่วยพวกเขาจริงๆ การออกแบบชุดควบคุมที่ดูทันสมัยและหน้าจอโฮโลแกรมต่างๆ เพิ่มความสมจริงให้กับเนื้อเรื่องอย่างมาก
ต้องยกนิ้วให้ทีมสร้างสมรภูมิรักดาวอัลฟ่า ที่เนรมิตโลกอนาคตได้สมจริงมาก ทั้งยานพาหนะ หุ่นยนต์ และเทคโนโลยีต่างๆ ดูแล้วรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป ฉากที่หุ่นยนต์แปลงร่างหรือปล่อยพลังงานออกมา ทำได้เนียนตาและน่าทึ่งมาก อยากดูตอนต่อไปเร็วๆ จัง
สมรภูมิรักดาวอัลฟ่า พิสูจน์ให้เห็นว่าความรุนแรงสามารถสวยงามได้ ฉากต่อสู้ที่เต็มไปด้วยแสงสีและพลังงาน แต่กลับดูมีศิลปะในการนำเสนอ ตัวละครหญิงในชุดสีขาวที่ดูบอบบางแต่กลับนั่งอยู่ในห้องควบคุมที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยี สร้างความขัดแย้งที่น่าสนใจและดึงดูดความสนใจได้เป็นอย่างดี
ชอบวิธีที่สมรภูมิรักดาวอัลฟ่า สร้างตัวละครให้มีมิติ ไม่ใช่แค่หุ่นยนต์ที่ต่อสู้กัน แต่มีเรื่องราวเบื้องหลังและอารมณ์ความรู้สึก ฉากที่ตัวละครแสดงสีหน้าตกใจหรือมุ่งมั่น ทำให้เรารู้สึกเชื่อมโยงกับพวกเขาได้ทันที การออกแบบหุ่นยนต์ที่มีลักษณะเหมือนสัตว์เช่น หมาป่า หรือปีศาจ ทำให้ดูมีเอกลักษณ์ไม่ซ้ำใคร