ต้องยอมรับว่าเครื่องแต่งกายในเรื่องนี้ทำออกมาได้ละเอียดอ่อนมาก โดยเฉพาะชุดสีส้มของนางเอกที่ตัดกับผมสีขาวได้อย่างลงตัว ทุกครั้งที่เธอเคลื่อนไหวเหมือนมีแสงสว่างตามไปด้วย ฉากตลาดโบราณก็สร้างบรรยากาศได้ดีมาก ทำให้รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปใน วิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน จริงๆ อยากให้ฉากแบบนี้มีเยอะๆ ในตอนต่อไป
ใครจะไปคิดว่าแค่ฉากจับมือธรรมดาๆ จะทำให้ใจสั่นได้ขนาดนี้ การที่พระเอกค่อยๆ เอื้อมมือไปจับมือเธออย่างเบามือ แล้วเธอก็มองกลับมาด้วยสายตาที่อ่อนโยน มันคือโมเมนต์ที่ทำให้รู้ว่าความรักไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดเสมอไป วิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน ทำได้ดีมากในการสื่อสารอารมณ์ผ่านภาษากายแบบนี้
ฉากตลาดในตอนต้นเรื่องสร้างบรรยากาศได้ดีมาก มีผู้คนเดินไปมา มีร้านค้าขายของ ดูมีชีวิตชีวาจริงๆ แสงแดดที่ส่องผ่านใบไม้สีแดงทำให้ภาพดูอบอุ่นและโรแมนติก เป็นฉากเปิดเรื่องที่ดึงดูดให้คนดูอยากติดตามต่อ วิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน ไม่เพียงแค่มีเรื่องราวความรัก แต่ยังใส่ใจในรายละเอียดของฉากหลังด้วย
นักแสดงทั้งสองคนแสดงออกทางสีหน้าได้ดีมาก โดยเฉพาะนางเอกที่แม้จะไม่พูดมาก แต่สายตาและรอยยิ้มเล็กๆ ของเธอสามารถสื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้ง พระเอกก็เช่นกัน ทุกครั้งที่มองเธอจะมีแสงสว่างในดวงตา วิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน เป็นเรื่องที่พิสูจน์แล้วว่านักแสดงไม่จำเป็นต้องพูดมากก็สามารถถ่ายทอดอารมณ์ได้เต็มที่
ฉากที่ทั้งสองนั่งกินบะหมี่ด้วยกันช่างงดงามและเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซ่อนเร้น สายตาที่มองกันและกันบอกเล่าเรื่องราวมากมายโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูด การจับมือเบาๆ บนโต๊ะอาหารเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้หัวใจคนดูพองโต เหมือนได้สัมผัสความอบอุ่นใน วิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน ที่เต็มไปด้วยความโรแมนติกแบบเงียบๆ แต่ทรงพลัง