แค่ไม่กี่วินาทีแรกก็รู้สึกเหมือนโดนกระชากอารมณ์เข้าไปในเหตุการณ์ทันที การที่พระเอกถูกจ่อปืนที่ขมับแล้วพยายามดิ้นรนสุดชีวิต มันทำให้คนดูอย่างเรารู้สึกหวาดกลัวแทนจริงๆ ฉากนี้ใน ลวงรักหักเหลี่ยมแค้น ทำออกมาได้สมจริงมาก แสงสีและมุมกล้องช่วยขับเน้นความตึงเครียดได้ดีเยี่ยม จนแทบจะลืมหายใจตามตัวละครไปเลย
เรื่องราวไม่ได้มีแค่การยิงกันธรรมดา แต่ดูเหมือนจะมีปมแค้นที่ซับซ้อนซ่อนอยู่เบื้องหลัง การที่ตัวร้ายในชุดสูทสีเทาดูเย็นชาและเด็ดขาดขนาดนั้น บ่งบอกว่าเขาต้องผ่านอะไรมาเยอะมาก ฉากโรงพยาบาลที่พระเอกฟื้นขึ้นมาแล้วต้องเผชิญหน้ากับความจริง มันคือจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้เนื้อเรื่องใน ลวงรักหักเหลี่ยมแค้น น่าติดตามขึ้นไปอีกขั้น
ตอนที่นางเอกวิ่งเข้าไปหาพระเอกที่ล้มลงกับพื้น สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความเสียใจอย่างสุดซึ้ง การแสดงออกทางสีตาและน้ำเสียงที่สั่นเครือทำให้คนดูอินไปกับตัวละครมาก เธอไม่ใช่แค่ตัวประกอบแต่คือหัวใจสำคัญที่คอยฉุดดึงพระเอกไว้ไม่ให้จมดิ่งไปกับความแค้นใน ลวงรักหักเหลี่ยมแค้น
ตัวละครในชุดสูทสีเทาดูภายนอกเหมือนนักธุรกิจธรรมดา แต่พอเห็นแววตาตอนสั่งลูกน้องหรือตอนจ้องมองพระเอก มันช่างน่ากลัวจนขนลุก การที่เขาสามารถสั่งให้คนทำร้ายคนอื่นได้โดยไม่กระพริบตา แสดงให้เห็นถึงความอำมหิตที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ซึ่งเป็นจุดขายสำคัญที่ทำให้ ลวงรักหักเหลี่ยมแค้น แตกต่างจากละครทั่วไป
การที่พระเอกตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลแล้วจำอะไรไม่ได้เลย มันสร้างความสงสัยให้คนดูตามไปด้วยว่าเขาจะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไร โดยเฉพาะเมื่อเห็นคนที่เคยทำร้ายตัวเองยืนอยู่ตรงหน้า ความสับสนและความเจ็บปวดทางใจที่แสดงออกมาผ่านสีหน้า ทำให้ฉากนี้ใน ลวงรักหักเหลี่ยมแค้น น่าจดจำมาก