ฉากที่พระเอกคุกเข่าแล้วร้องไห้แทบขาดใจ มันสื่อถึงความผิดชอบชั่วดีได้ดีมาก แม้จะดูอ่อนแอแต่ก็ทำให้คนดูรู้สึกสงสารจับใจ การแสดงในรักเธอหรือฆ่าเธอ สมจริงมากจนลืมไปเลยว่านี่คือละคร สีหน้าของทุกคนในงานศพบอกเล่าเรื่องราวได้ดีกว่าคำพูดเสียอีก
ชอบฉากที่ทุกคนยืนมองชายหนุ่มคุกเข่าโดยไม่มีใครพูดอะไร ความเงียบในงานศพแบบนี้มันกดดันและน่ากลัวกว่าเสียงตะโกนเสียอีก รักเธอหรือฆ่าเธอ เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก แค่ภาพนิ่งๆ ก็เล่าเรื่องได้ครบถ้วน อยากรู้ว่าใครคือคนผิดตัวจริงกันแน่
สายตาของเด็กน้อยที่นั่งรถเข็นดูว่างเปล่าและเศร้าสร้อยเกินวัย เธอคือกุญแจสำคัญของเรื่องนี้หรือไม่? ฉากในรักเธอหรือฆ่าเธอ ที่โฟกัสไปที่เด็กทำให้เรื่องดูมีมิติมากขึ้น ความบริสุทธิ์ของเด็กตัดกับความโหดร้ายของผู้ใหญ่ได้อย่างน่าใจหาย
ทุกคนแต่งชุดดำไว้ทุกข์ แต่ดูเหมือนแต่ละคนจะซ่อนความลับสีเลือดไว้ข้างใน ฉากงานศพในรักเธอหรือฆ่าเธอ ไม่ได้มีแค่ความเศร้า แต่เต็มไปด้วยการต่อสู้ทางจิตวิทยา การที่ชายหนุ่มถูกบังคับให้คุกเข่า มันคือจุดเริ่มต้นของสงครามครั้งใหม่แน่ๆ
ชอบการถ่ายทำที่จับรายละเอียดแววตาของตัวละครแต่ละคน โดยเฉพาะชายผมขาวที่มองลงมาด้วยความเหยียดหยาม มันสื่อถึงอำนาจและความเกลียดชังได้ชัดเจนมาก รักเธอหรือฆ่าเธอ เรื่องนี้เล่นใหญ่แต่ไม่เกินจริง ดูแล้วรู้สึกอึดอัดตามตัวละครเลย