บรรยากาศของโรงเรียนเคนซิงตันดูหรูหราแต่เย็นชา หญิงสาวในชุดสีเขียวดูสมบูรณ์แบบเกินไปจนน่ากลัว ส่วนเด็กน้อยในชุดลายดอกไม้ดูไร้เดียงสาแต่กลับมีแววตาที่สงสัยบางสิ่ง ฉากนี้ทำให้รู้สึกว่าที่ตรงนั้นไม่ใช่ของเธอ สำหรับเด็กคนนี้อาจเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้เพื่อหาที่ที่ยอมรับตัวตนจริงๆ
เด็กหญิงผมเปียสีชมพูดูไม่พอใจอย่างชัดเจนเมื่อเห็นอีกคนเข้ามาใกล้ผู้หญิงในชุดขาว สีหน้าเปลี่ยนจากยิ้มเป็นขมวดคิ้วทันที ความอิจฉาหรือความรู้สึกว่าถูกแย่งอะไรไปบางอย่างมันชัดเจนมาก ที่ตรงนั้นไม่ใช่ของเธอ อาจเป็นคำเตือนจากใจลึกๆ ว่าความสัมพันธ์นี้ไม่ยั่งยืน หรืออาจเป็นแค่เด็กที่อยากได้ความสนใจคนเดียว
ชุดขนฟูสีขาวที่เธอใส่ดูสวยงามแต่ก็ดูไม่เหมาะกับสถานการณ์รอบตัว มันเหมือนเกราะป้องกันที่บางเกินไป เมื่อเด็กน้อยวิ่งเข้ามาชนแล้วเธอต้องรีบอุ้มอีกคน แสดงให้เห็นว่าเธอพยายามปกป้องทุกคนแต่ตัวเองกลับเปราะบาง ที่ตรงนั้นไม่ใช่ของเธอ อาจหมายถึงบทบาทแม่หรือพี่เลี้ยงที่เธอพยายามเล่นแต่ไม่ใช่ตัวตนจริง
ไม่ต้องมีคำพูดมาก แค่สายตาก็บอกทุกอย่าง เด็กหญิงผมเปียมองด้วยความน้อยใจ ผู้หญิงชุดขาวมองด้วยความกังวล เด็กอีกคนมองด้วยความไร้เดียงสา แต่ละสายตาเล่าเรื่องราวของตัวเอง ที่ตรงนั้นไม่ใช่ของเธอ อาจเป็นสิ่งที่ทุกคนในฉากนี้กำลังรู้สึก แต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมาตรงๆ
โรงเรียนนี้ดูแปลกๆ ไม่ใช่แค่สถานที่เรียนแต่เหมือนสนามรบทางอารมณ์ เด็กๆ ไม่ได้เล่นกันอย่างสนุกสนานแต่มีการแข่งขันและความอิจฉาแฝงอยู่ ผู้ใหญ่ก็ดูมีวาระซ่อนเร้น ที่ตรงนั้นไม่ใช่ของเธอ สำหรับเด็กน้อยอาจหมายถึงโรงเรียนนี้ไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับเธอ หรืออาจเป็นความสัมพันธ์ที่เธอหวังไว้