ต้องยกนิ้วให้เคมีของคู่พระนางในเรื่องถักทอรักกลางทุ่ง เลยค่ะ แค่ยืนใกล้กันก็รู้สึกถึงแรงดึงดูด ฉากที่ฝ่ายชายจับคอเบาๆ แล้วฝ่ายหญิงยิ้มเขิน มันช่างน่ารักจนต้องกดหยุดดูซ้ำหลายรอบ ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ พัฒนาจากเพื่อนสู่คนรักทำออกมาได้ละเอียดอ่อนและน่าติดตามมาก
ใครบอกว่าฉากต่อสู้จะไม่มีหวาน ในถักทอรักกลางทุ่ง พิสูจน์แล้วว่าผิด ฉากที่ทั้งคู่ฝึกวิชาหรือเล่นต่อสู้กัน มันดูเหมือนการหยอกล้อมากกว่าการต่อสู้จริง จังหวะที่ฝ่ายหญิงแกล้งทำท่าทางตลกๆ แล้วฝ่ายชายทำหน้าเบื่อแต่สายตาไม่โกรธเลย มันคือความหวานที่ซ่อนอยู่ในความซนของตัวละคร
ฉากที่ทั้งคู่เดินกลับหมู่บ้านพร้อมปลาและเครื่องมือทำมาหากินในถักทอรักกลางทุ่ง ให้ความรู้สึกเหมือนชีวิตคู่ที่เรียบง่ายแต่มีความสุข การที่ฝ่ายหญิงพาดแขนผ่านไหล่ฝ่ายชายขณะเดินคุยกัน แสดงถึงความสนิทสนมที่เกินกว่าเพื่อนธรรมดา ฉากชาวบ้านมามุงดูก็เพิ่มสีสันและความตลกให้เรื่องได้ดีมาก
ประทับใจการแสดงของนักแสดงนำในถักทอรักกลางทุ่ง มาก โดยเฉพาะฉากที่ฝ่ายชายทำท่าทางงอนแล้วเดินหนี แต่พอฝ่ายหญิงตามมาจับมือ ก็ยอมแพ้ทันที สีหน้าที่เปลี่ยนจากเย็นชาเป็นอ่อนโยนทำออกมาได้ธรรมชาติมาก ทำให้ตัวละครดูมีมิติและมีชีวิตชีวา ไม่ใช่แค่หุ่นเชิดตามบท
เรื่องถักทอรักกลางทุ่ง ไม่ได้มีแค่ความโรแมนติก แต่ยังมีความตลกแทรกอยู่ตลอด เช่น ฉากที่ฝ่ายหญิงแกล้งทำท่าทางแปลกๆ หรือฉากที่ชาวบ้านมามุงดูด้วยความสงสัย มุกตลกเหล่านี้ทำให้เรื่องไม่เครียดเกินไปและดูสนุกขึ้นมาก เป็นส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างดราม่าและคอมเมดี้