ฉากเปิดด้วยแสงเทียนที่ดูโรแมนติก แต่กลับซ่อนความตึงเครียดไว้ข้างใน การที่พระเอกใช้ผ้าลูกไม้สีแดงปิดตาเธอ มันช่างดูเร้าใจแต่ก็น่ากลัวในเวลาเดียวกัน พอถอดผ้าออกแล้วเห็นน้ำตาของเธอ มันทำให้ใจสลายจริงๆ เรื่องราวใน ตัวแทนรักแรกของประธาน มันซับซ้อนกว่าที่คิดมาก ความรักที่ปนเปื้อนด้วยความแค้นแบบนี้มันทำร้ายคนดูสุดๆ
จุดพีคของเรื่องนี้คือตอนที่นางเอกหยิบรูปถ่ายขึ้นมาดู แล้วสีหน้าของพระเอกเปลี่ยนไปทันที มันเหมือนเป็นกุญแจสำคัญที่ไขความลับทั้งหมด รูปถ่ายใบนั้นคงเป็นตัวแทนของอดีตที่ทั้งคู่พยายามลืม แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้น ต้องยกนิ้วให้การเล่นอารมณ์ของนักแสดงใน ตัวแทนรักแรกของประธาน ที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บปวดไปกับตัวละคร
ชอบฉากที่ทั้งคู่ไปยืนคุยกันบนดาดฟ้าตอนกลางคืน แสงไฟจากเมืองด้านล่างตัดกับความเงียบงันระหว่างพวกเขาได้ดีมาก พระเอกที่ตัวเปล่ามีเพียงผ้าเช็ดตัวพันเอว กับนางเอกในชุดนอนบางๆ มันสื่อถึงความเปราะบางของความสัมพันธ์ได้ดีสุดๆ คุยกันด้วยสายตาโดยไม่ต้องพูดเยอะ ใน ตัวแทนรักแรกของประธาน ฉากนี้คือที่สุดของความดราม่า
ดูแล้วงงว่าตกลงเขารักกันหรือเกลียดกันแน่ ฉากที่พระเอกบีบคอนางเอกจนเธอร้องไห้ มันโหดร้ายมาก แต่พอเธอเอามือไปลูบหน้าเขา เขาก็ดูอ่อนโยนลงทันที ความสัมพันธ์ที่แปรปรวนแบบนี้มันดึงดูดให้ดูต่อไม่หยุดอยากรู้ว่าอดีตของพวกเขาเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงต้องมาทรมานกันแบบนี้ใน ตัวแทนรักแรกของประธาน
ชอบการใส่ดีเทลเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่นรอยลิปสติกบนแก้มพระเอก หรือการที่นางเอกร้องไห้แต่ยังพยายามจูบเขาตอบ มันแสดงให้เห็นว่าแม้จะเจ็บปวดแค่ไหน แต่ความรักมันยังฝังลึกอยู่ การแสดงสีหน้าของทั้งคู่ใน ตัวแทนรักแรกของประธาน บอกเล่าเรื่องราวได้มากกว่าบทพูดเสียอีก ดูแล้วอินมากจนลืมหายใจ