ตอนจบที่พระเอกนั่งจิบไวน์แล้วมองออกไปนอกหน้าต่างพร้อมหน้าจอโฮโลแกรม มันให้ความรู้สึกสงบแต่ก็แฝงความกังวลบางอย่างไว้ ในจอมนางโลกอสูร ดูเหมือนเขาจะกำลังวางแผนอะไรบางอย่างที่ใหญ่กว่าเดิม อยากรู้ว่าฉากต่อไปจะเป็นยังไงต่อ ต้องรอดูกันยาวๆ
ชอบไอเดียการเอาหน้าจอโฮโลแกรมมาใส่ในฉากยุคกลางแบบนี้มาก ในจอมนางโลกอสูร พระเอกนั่งจิบไวน์แล้วดูรายงานผ่านจอโปร่งใส มันดูเท่และฉลาดมาก เป็นการผสมผสานระหว่างความคลาสสิกกับอนาคตได้ดีสุดๆ ทำให้คนดูอย่างเราอยากมีหน้าจอแบบนี้บ้างจัง
แค่ฉากที่นางเอกเอานิ้วจิ้มแก้มพระเอก ก็ใจละลายแล้วค่ะ ความสัมพันธ์ในจอมนางโลกอสูร มันมีความขี้เล่นปนความจริงจัง พระเอกดูเป็นผู้ดีแต่สายตาเป็นประกายเวลาคุยกับเธอ ส่วนนางเอกก็ดูมั่นใจในตัวเองมาก เป็นคู่ที่ดูแล้วเข้าขากันสุดๆ อยากดูฉากหวานๆ แบบนี้เยอะๆ เลย
พล็อตเรื่องน่าสนใจมากตรงที่เปลี่ยนจากการต่อสู้ธรรมดา มาเป็นการจัดการทรัพยากรและเหมืองแร่ ฉากที่ตัวละครใส่ชุดป้องกันไปเดินในเหมืองที่มีคริสตัลสีฟ้าสวยงาม มันดูอันตรายแต่ก็น่าตื่นเต้นมาก ในจอมนางโลกอสูร การได้เทคโนโลยีการกลั่นแร่มาคงช่วยเปลี่ยนเกมได้แน่ๆ
มีฉากสั้นๆ ที่ชายชุดเกราะสีดำปรากฏขึ้นมาด้วยแววตาที่น่ากลัว ไม่รู้ว่าเขาเป็นศัตรูหรือพันธมิตรในอนาคตของจอมนางโลกอสูร การออกแบบตัวละครนี้ดูทรงพลังและน่าเกรงขามมาก ทำให้รู้สึกว่าการผจญภัยข้างหน้าคงไม่ราบรื่นแน่ๆ อยากรู้ว่าเขาจะโผล่มาตอนไหนอีก