กลลวงเครื่องประทิน
ดราม่าที่กินใจ
ดูจบแล้วใจยังหวิวๆอยู่เลย ความรักในยุคโบราณมันช่างยากเย็นเหลือเกิน ในกลลวงเครื่องประทิน สอนให้เราเห็นว่าบางครั้งการปล่อยมืออาจเป็นการรักที่ดีที่สุด แต่ก็ยังหวังลึกๆว่าพวกเขาจะได้กลับมาจับมือกันอีกครั้งสักครั้งก่อนจบเรื่อง ฝากไว้ให้คิดตามด้วย
ปมที่คลายไม่ออก
ยิ่งดูยิ่งงงแต่ก็ยิ่งติด ไม่รู้ว่าใครหักหลังใครกันในกลลวงเครื่องประทิน เพื่อนสนิทอาจกลายเป็นศัตรู ศัตรูอาจกลายเป็นคนรัก ความสัมพันธ์มันพันกันไปหมดเหมือนเส้นด้ายที่แก้ไม่ออก แต่ยิ่งยุ่งยิ่งน่าสนใจ อยากให้ผู้กำกับรีบปล่อยตอนใหม่ออกมาที รอไม่ไหวแล้ว
บรรยากาศที่กดดัน
ฉากในห้องที่มีเทียนจุดอยู่หลายเล่มมันสร้างบรรยากาศที่ตึงเครียดมาก แสงเงาทำให้เห็นอารมณ์ตัวละครได้ชัดเจนขึ้น ในกลลวงเครื่องประทิน ใช้แสงสีช่วยเล่าเรื่องได้ดีมากจนไม่ต้องพึ่งคำบรรยายเยอะๆ แค่ดูภาพก็รู้แล้วว่ากำลังจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่นอน ระวังหัวใจวายได้
พระนางไม่ได้อ่อนแอ
หลายคนอาจคิดว่าพระนางแค่รอให้พระเอกมาช่วย แต่จริงๆแล้วเธอแข็งแกร่งมากที่ตัดสินใจเดินจากมาในกลลวงเครื่องประทิน การเช็ดน้ำตาแล้วเงยหน้าขึ้นมองตรงๆมันแสดงถึงพลังของผู้หญิงที่ไม่ยอมแพ้ อยากให้ผู้หญิงยุคใหม่ดูฉากนี้เป็นตัวอย่างในการรักตัวเองบ้าง อย่ารอใครมา cứu
ฉากจิกคอที่ห้ามหายใจ
ดูฉากที่พระเอกจับหน้าพระนางแล้วใจสั่นมาก สายตาเขาบอกว่ารักแต่ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกไว้ ความสัมพันธ์ในกลลวงเครื่องประทิน มันซับซ้อนเกินกว่าจะบอกเป็นคำพูดได้ คนดูอย่างเราแค่อยากตะโกนบอกว่ากอดกันเถอะ อย่ามาทำท่าเข้มแข็งให้เหนื่อยเลย อยากรู้ตอนจบจริงๆว่าใครจะยอมใครก่อนกัน
รักที่ต้องแลกด้วยน้ำตา
พระนางเดินจากกันไปบนสะพานทั้งที่ยังมองกันไม่ขาดสาย ความเจ็บปวดมันส่งผ่านหน้าจอมาเลย ชอบวิธีเล่าเรื่องของกลลวงเครื่องประทิน ที่ไม่จำเป็นต้องพูดเยอะแต่ใช้สายตาบอกทุกอย่าง ฉากหลังสวยมากจนอยากเข้าไปอยู่ในนั้นบ้าง แต่เนื้อเรื่องมันหักมุมจนตั้งตัวไม่ติดเลย อยากให้คนเขียนบทเมตตาตัวละครบ้าง
ชุดสวยแต่ใจสลาย
ต้องชมทีมเครื่องแต่งกายของกลลวงเครื่องประทิน ว่าจัดเต็มมาก ชุดสีพาสเทลของพระนางตัดกับชุดเกร็ดสีดำของพระเอกได้สวยงามยิ่งนัก แต่ยิ่งสวยยิ่งเจ็บปวดเวลาเห็นพวกเขาต้องมาทะเลาะกัน อยากให้ใครสักคนไปกระซิบข้างหูพวกเขาว่าชีวิตสั้นเกินจะมาโกรธกันแบบนี้ เสียเวลาชีวิตเปล่าๆ
ความลับใต้น้ำลึก
ฉากที่คนตกน้ำตอนต้นเรื่องมันหลอนนิดๆ แต่พอดูไปเรื่อยๆค่อยๆรู้มันคือปมสำคัญที่เชื่อมโยงทุกคนเข้าด้วยกัน ในกลลวงเครื่องประทิน ไม่มีอะไรบังเอิญเลยสักอย่าง ทุกหยดน้ำที่กระเด็นขึ้นมาเหมือนจะบอกใบ้บางอย่างที่เรายังจับไม่ได้ ต้องรอดูตอนต่อไปเท่านั้นว่าความจริงคืออะไร
หญิงชุดขาวผู้ลึกลับ
ตัวละครหญิงชุดขาวที่โผล่มาตอนหลังนี่น่าสงสัยมาก ยืนนิ่งๆแต่สายตาแหลมคมเหมือนจะรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับกลลวงเครื่องประทิน ไม่รู้ว่าเป็นผู้ร้ายหรือผู้ช่วยกันแน่ แต่การปรากฏตัวของเธอทำให้บรรยากาศในห้องนั้นเย็นลงทันที อยากให้พระเอกเตือนตัวเองไว้บ้างอย่าไว้ใจใครง่ายเกินไปนัก
สายตาที่พูดไม่ออก
พระเอกเล่นดีมากโดยเฉพาะตอนเก็บอาการเจ็บปวดไว้ข้างใน พอกำมือแน่นๆแล้วเราเจ็บแทนเลย ความขัดแย้งระหว่างหน้าที่และความรักในกลลวงเครื่องประทิน มันทำเอาคนดูนอนไม่หลับเหมือนกัน อยากให้เขามีความสุขบ้างหลังจากแบกโลกไว้ทั้งใบแบบนี้มานาน เสียสละเกินไปแล้ว
