ฉากย้อนอดีตเมื่อสิบปีก่อนทำเอาจุกอกมาก ภาพเด็กหญิงวิ่งตามรถหรูท่ามกลางสายฝนพร้อมเสียงร้องไห้ ช่างเป็นภาพที่ตราตรึงใจสุดๆ การจากลาของสองเด็กน้อยในวัยนั้นคงเป็นปมในใจที่ทำให้พวกเขาต้องมาเจอกันอีกครั้งในวัยผู้ใหญ่ เหมือนชะตากรรมในเรื่องเสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน ที่มักจะมีอุปสรรคใหญ่ๆ คั่นกลางความสัมพันธ์เสมอ
ฉากที่พระเอกนั่งมองรูปถ่ายเด็กหญิงด้วยสายตาโหยหา ช่างสื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งมาก เขาต้องเก็บความทรงจำนี้ไว้นานแค่ไหนกันนะ การที่เขาตัดสินใจตามหานางเอกจนเจอในมหาวิทยาลัย แสดงให้เห็นว่าเขายังไม่ลืมเธอเลยสักนิด เหมือนตัวละครในเรื่องเสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน ที่มักจะยึดติดกับอดีตและพยายามแก้ไขมัน
ฉากเปิดเรื่องที่บ้านหรูกับฉากโรงอาหารที่เรียบง่าย ช่างสร้างความแตกต่างได้ชัดเจนมาก ชีวิตของพระเอกที่เต็มไปด้วยความหรูหรา กับชีวิตของนางเอกที่ต้องกินขนมปังเปล่าๆ ในโรงอาหาร ช่างเป็นความขัดแย้งที่น่าสนใจ เหมือนพล็อตในเรื่องเสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน ที่มักจะนำเสนอความแตกต่างของสถานะทางสังคม
ฉากที่เพื่อนๆ ในโรงอาหารเห็นนางเอกกินขนมปังเปล่าๆ แล้วต่างคนต่างนำอาหารมาแบ่งให้ ช่างเป็นภาพที่อบอุ่นหัวใจมาก แม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าเธอคือใคร แต่ความมีน้ำใจแบบนี้หาได้ยากในโลกปัจจุบัน เหมือนมิตรภาพในเรื่องเสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน ที่มักจะมีความจริงใจซ่อนอยู่เสมอ
ฉากที่พระเอกในวัยผู้ใหญ่ปรากฏตัวในออฟฟิศสุดหรู ช่างดูเท่และน่าเกรงขามมาก การที่เขาตัดสินใจตามหานางเอกหลังจากเห็นรูปถ่าย แสดงให้เห็นว่าเขายังคงรักเธอเหมือนเดิม เหมือนตัวละครในเรื่องเสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน ที่มักจะกลับมาแก้ไขความผิดพลาดในอดีต