ตอนแรกนึกว่าจะเป็นเรื่องรักวัยรุ่นธรรมดา แต่พอมีฉากคุณปู่ถือจี้หยกแล้วพูดว่า 'ลูกสาวของฉัน' ก็เริ่มสงสัยแล้วว่าเรื่องนี้จะไปทางไหน การผสมผสานระหว่างชีวิตประจำวันกับปริศนาครอบครัวทำให้ดูแล้วติดหนึบ ไม่อยากกดข้ามแม้แต่ฉากเดียว (พากย์เสียง) ฉีกพล็อตเดิม ขึ้นแท่นตัวแม่ยุค จริงๆ แล้วความลึกลับนี่แหละที่ทำให้เรื่องนี้น่าติดตามสุดๆ
นักแสดงทุกคนทำได้ดีมาก โดยเฉพาะฉากที่แม่ลูกคุยกันแล้วแม่บอกว่า 'น้ำใจแกนะ แม่รับไว้แล้ว' น้ำเสียงนั้นทำให้คนดูอย่างเราต้องกลั้นน้ำตาไว้ การแสดงที่ไม่ต้องร้องไห้โฮแต่สื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งแบบนี้หาได้ยากมากในยุคนี้ (พากย์เสียง) ฉีกพล็อตเดิม ขึ้นแท่นตัวแม่ยุค การแสดงระดับนี้ควรได้รางวัลเลยนะ
ชอบมากที่เรื่องนี้มีฉากหลังเป็นย่านเก่าๆ ที่มีป้ายภาษาจีนและร้านขายของแบบดั้งเดิม ทำให้รู้สึกเหมือนย้อนเวลากลับไปในอดีต ฉากที่คุณปู่ยืนอยู่หน้าธนาคารเก่าๆ แล้วถือจี้หยก มันสร้างบรรยากาศลึกลับได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะเลย (พากย์เสียง) ฉีกพล็อตเดิม ขึ้นแท่นตัวแม่ยุค การออกแบบฉากแบบนี้ทำให้เรื่องดูมีมิติมากขึ้นเยอะ
สิ่งที่ชอบที่สุดในเรื่องนี้คือความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่ไม่ได้ดำหรือขาวเสมอไป มีทั้งความเข้าใจผิด ความห่วงใย และความลับที่ค่อยๆ ถูกเปิดเผย ฉากที่ลูกสาวบอกแม่ว่า 'เดี๋ยวซื้อเพิ่มให้นะ' แล้วแม่ตอบว่า 'โอ๋เอ๋ย' มันแสดงถึงความใกล้ชิดที่หาได้ยาก (พากย์เสียง) ฉีกพล็อตเดิม ขึ้นแท่นตัวแม่ยุค เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าความรักในครอบครัวสำคัญที่สุดจริงๆ
ดูแล้วอบอุ่นหัวใจมากค่ะ ความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับลูกสาวในเรื่องนี้ช่างน่ารักเกินบรรยาย ฉากที่ลูกสาวพาแม่เดินซื้อของแล้วคุยกันแบบไม่เกร็ง ทำให้เห็นความรักที่แท้จริง ไม่ต้องมีคำหวานแต่ทุกการกระทำบอกทุกอย่าง (พากย์เสียง) ฉีกพล็อตเดิม ขึ้นแท่นตัวแม่ยุค นี้คือซีรีส์ที่ดูแล้วอยากกอดแม่ตัวเองทันที