ชุดเดรสสีแดงของลินน่าเปรียบเสมือนลางร้ายที่บอกถึงชะตากรรมของเธอ ตัดกับชุดสีฟ้าของวิเวียนที่ดูบริสุทธิ์แต่ข้างในเน่าเฟะ การออกแบบเครื่องแต่งกายในงานบอลสีเลือดช่วยเล่าเรื่องได้โดยไม่ต้องใช้คำพูด เพียงแค่เห็นสีก็รู้ทันทีว่าใครคือเหยื่อ
ฉากที่วิเวียนยื่นรูปถ่ายของลินน่าในชุดเจ้าหญิงให้ดู ช่างเป็นการตอกย้ำความแตกต่างและปมในใจของเธออย่างเจ็บปวด การดึงอดีตมาทำร้ายปัจจุบันในงานบอลสีเลือดเป็นพล็อตที่คลาสสิกแต่ยังคงสร้างความสะเทือนใจได้ทุกครั้งที่ได้ดู
บรรยากาศในฉากนี้เงียบสงัดจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น มีเพียงเสียงลมและเสียงหินร่วงเท่านั้นที่ดังขึ้น ความตึงเครียดก่อนที่ลินน่าจะร่วงหล่นในงานบอลสีเลือดถูกสร้างขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทำให้คนดูกลั้นหายใจตามไปด้วย
ภาพโคลสอัพที่มือของชายหนุ่มค่อยๆ ปล่อยจากมือของลินน่า ช่างเป็นภาพที่ตราตรึงใจที่สุด มันสื่อถึงการตัดขาดความสัมพันธ์และความหวังทั้งหมด ฉากนี้ในงานบอลสีเลือดใช้ภาษากายเล่าเรื่องได้ทรงพลังกว่าคำพูดใดๆ ทั้งสิ้น
การปรากฏตัวของวิเวียนในชุดสีฟ้าท่ามกลางซากปรักหักพัง เปรียบเสมือนทูตสวรรค์ที่มาพร้อมกับความตาย ความขัดแย้งระหว่างภาพลักษณ์ภายนอกกับการกระทำในงานบอลสีเลือดทำให้ตัวละครนี้น่าจดจำและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน