สีหน้าของพระเอกตอนท้ายเรื่องเปลี่ยนไปอย่างน่ากลัว จากความอ่อนโยนกลายเป็นรอยยิ้มที่แฝงความวิปริต ดวงตาสีทองที่จ้องมองเธอเหมือนนักล่าที่กำลังได้เหยื่อ ฉากนี้ใน งานบอลสีเลือด บอกเลยว่าทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งตัว เขาต้องการครอบครองเธอจริงๆ หรือแค่ต้องการควบคุมกันแน่
ฉากที่พาไปดูห้องที่มีภาพวาดผู้หญิงเต็มผนัง ช่างสร้างความรู้สึกอึดอัดและน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก ภาพเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นอดีตของผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เคยผ่านมือเขามา การที่นางเอกต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ใน งานบอลสีเลือด ช่างน่าสงสารและน่ากังวลสำหรับตอนต่อไปมาก
ชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ที่พระเอกหยิบมาให้ กลับกลายเป็นสัญลักษณ์ของการถูกจองจำมากกว่าความสุข ชุดที่ประดับประดาด้วยไข่มุกและลูกไม้สวยงาม แต่กลับถูกสวมใส่โดยหญิงสาวที่ถูกพันธนาการ ฉากนี้ใน งานบอลสีเลือด สะท้อนความย้อนแย้งของความรักที่บิดเบี้ยวได้ดีมาก
การแสดงสีหน้าของนางเอกตอนร้องไห้ทำเอาใจเราเจ็บตามไปด้วย ดวงตาสีเขียวที่เปี่ยมด้วยความหวาดกลัวและความสับสน เธอพยายามต่อสู้แต่ก็ไร้หนทางหลุดพ้นจากกรงขังนี้ เรื่องราวใน งานบอลสีเลือด เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมากจริงๆ อยากให้เธอหลุดพ้นจากตรงนี้เร็ว
การที่พระเอกดูแลนางเอกอย่างดีทั้งที่เธอถูกขังไว้ แสดงให้เห็นถึงความหลงใหลที่ผิดปกติ เขาต้องการให้เธอสมบูรณ์แบบในแบบที่เขาต้องการเท่านั้น ฉากจับหน้าและจ้องตาใน งานบอลสีเลือด ช่างเต็มไปด้วยแรงกดดันที่มองไม่เห็น น่ากลัวแต่ก็ดึงดูดให้ติดตามต่อ