Gri takım elbiseli adamın tavrı, olayın ciddiyetini artırıyor. Çocuğu tutuşu ve kadına bakışı, aralarındaki gerilimi gözler önüne seriyor. Sondaki biz, aile içi çatışmaları bu kadar gerçekçi işleyen nadir yapımlardan. Bu sahne, izleyiciyi derinden sarsıyor.
Yaşlı kadının gelişiyle tansiyon daha da yükseliyor. Çocuğu alıp gitmesi, kadını tamamen yalnız bırakıyor. Sondaki biz, kuşaklar arası çatışmayı da ustalıkla işliyor. Kadının yalvarışları ve büyükanneye sarılışı, izleyiciyi gözyaşlarına boğuyor.
Küçük çocuğun olan biteni anlamaya çalışması, sahneye ayrı bir hüzün katıyor. Annesinin acısını görüyor ama ne yapacağını bilemiyor. Sondaki biz, çocuk oyuncuların performansıyla da dikkat çekiyor. Bu sahne, izleyicinin gözlerini dolduruyor.
Yeşil önlüklü doktorun yüzündeki ifade, verdiği haberin ağırlığını yansıtıyor. Kadının çığlıkları karşısında bile profesyonelliğini korumaya çalışması takdir edilesi. Sondaki biz, tıbbi dram unsurlarını da başarıyla kullanıyor. Gerçekçi bir hastane atmosferi yaratılmış.
Hastane koridorunun soğuk ve steril ortamı, yaşanan dramı daha da vurguluyor. Kadının yere çöküşü ve etrafındaki insanların ilgisizliği, modern toplumun yalnızlığını gözler önüne seriyor. Sondaki biz, mekan kullanımında da oldukça başarılı.