เรื่องนี้มีทั้งฉากดราม่าหนักๆ สลับกับฉากโรแมนติกหวานเจี๊ยบได้อย่างลงตัว ฉากที่ชายชุดดำร้องไห้แทบขาดใจตัดกับฉากที่พระเอกยิ้มให้เจ้าสาว มันสร้างความรู้สึกขัดแย้งในใจคนดูได้ดีมาก พ่อครัวข้ามภพ ไม่กลัวที่จะเล่นกับอารมณ์คนดูจนสุดทาง ทำให้ทุกฉากมีความหมายและน่าจดจำ โดยเฉพาะตอนจบที่ทิ้งท้ายไว้ให้คนดูใจพองโต
ซีนเปิดกล่องแหวนเพชรเม็ดโตคือจุดพีคของเรื่อง แสงไฟที่กระทบเพชรวิบวับตัดกับน้ำตาของเจ้าสาวที่ทำเอาคนดูใจละลาย พระเอกดูมุ่งมั่นและจริงจังมากตอนคุกเข่า ต่างจากฉากก่อนหน้าที่เขาทำท่าเหมือนไม่สนใจใคร เรื่องราวในพ่อครัวข้ามภพ ทำให้เห็นว่าความรักที่แท้จริงต้องผ่านการทดสอบ และท้ายที่สุดความสุขก็ตกเป็นของคนที่สมควรได้รับ
ฉากเปิดเรื่องทำเอาใจสลายจริงๆ กับภาพผู้หญิงที่ร้องไห้จนตาบวม แต่พอตัดภาพมาที่งานเลี้ยงหรูหรา บรรยากาศก็เปลี่ยนทันที การปรากฏตัวของเจ้าสาวในชุดสีขาวทำให้ทุกคนตกตะลึง รวมถึงพระเอกที่ดูเหมือนจะลืมอดีตไปหมดแล้ว เรื่องราวในพ่อครัวข้ามภพ ช่วงนี้ดราม่าจัดเต็มมาก แต่ตอนจบที่พระเอกคุกเข่าขอแต่งงานก็เรียกน้ำตาแห่งความสุขได้เหมือนกัน
ฉากงานเลี้ยงในเรื่องอลังการมาก โต๊ะอาหารยาวเหยียดเต็มไปด้วยขนมและดอกไม้ ดูหรูหราสมกับเป็นงานสำคัญ ฉากที่ทุกคนในงานหันมามองเจ้าสาวพร้อมกันมันสร้างความตื่นเต้นได้ดีมาก พ่อครัวข้ามภพ จัดวางฉากได้ยิ่งใหญ่สมกับเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่อง บรรยากาศในงานที่ดูคึกคักตัดกับความเงียบของบางตัวละครทำให้เรื่องมีมิติมากขึ้น
ชุดแต่งงานของนางเอกสวยตะลึงมาก ดีเทลลูกไม้และไข่มุกดูแพงและเข้ากับบุคลิกตัวละครสุดๆ ฉากที่เธอเดินออกมาจากประตูแสงไฟส่องลงมาเหมือนนางฟ้าจริงๆ ไม่แปลกใจที่พระเอกจะมองไม่กระพริบตา ฉากขอแต่งงานในพ่อครัวข้ามภพ ยิ่งทำให้ชุดนี้ดูมีความหมายมากขึ้นไปอีก อยากมีชุดแบบนี้บ้างจัง ดูแล้วรู้สึกอยากมีความรักดีๆ แบบในหนังบ้าง
ชอบโมเมนต์ที่พระเอกเดินผ่านผู้หญิงคนแรกไปอย่างเย็นชา แววตาของเขาบอกทุกอย่างว่าใจเขาอยู่ที่ใครแล้ว ฉากที่ชายชุดดำถูกดึงตัวออกไปร้องไห้โฮมันสะท้อนความเจ็บปวดได้ดีมาก ดูแล้วรู้สึกสงสารแต่ก็เข้าใจการเลือกของพระเอก พ่อครัวข้ามภพ เรื่องนี้เล่นกับอารมณ์คนดูเก่งมาก โดยเฉพาะฉากขอแต่งงานใต้แสงจันทร์ที่โรแมนติกจนต้องกดหยุดดูซ้ำ
ตอนจบของเรื่องทำออกมาได้ดีมาก พระเอกนางเอกยืนจับมือกันมองพระจันทร์เต็มดวง มันสื่อถึงการเริ่มต้นใหม่ที่สวยงาม ฉากก่อนหน้านี้ที่วุ่นวายและดราม่าทั้งหมดดูเหมือนจะถูกลบเลือนไปด้วยภาพนี้ พ่อครัวข้ามภพ ปิดเรื่องได้อย่างประทับใจคนดู ทำให้รู้สึกว่าทุกความเจ็บปวดที่ผ่านมาคุ้มค่ากับความสุขในตอนจบ อยากให้มีตอนต่ออีกจัง
ต้องชมทีมโปรดักชั่นที่เลือกฉากหลังเป็นวิวเมืองตอนกลางคืนกับพระจันทร์เต็มดวง มันช่วยส่งเสริมบรรยากาศโรแมนติกได้สมบูรณ์แบบมาก ภาพคู่ของพระเอกนางเอกที่ยืนจับมือกันมองวิวมันสวยเหมือนภาพวาด ฉากดราม่าก่อนหน้านี้ที่วุ่นวายดูจางลงทันทีเมื่อมาจบที่ระเบียงนี้ พ่อครัวข้ามภพ ใช้ภาพสวยๆ ช่วยเล่าเรื่องได้ดีมาก ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในงานเลี้ยงนั้นจริงๆ
ตัวละครผู้หญิงคนแรกแสดงอารมณ์ได้เจ็บปวดมาก โดยเฉพาะฉากที่โดนดึงตัวออกไปทั้งที่ยังพยายามจะเข้าไปหาพระเอก มันสื่อถึงความพยายามที่สูญเปล่าได้ดี แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้เห็นความชัดเจนของพระเอกที่ไม่ยอมหวั่นไหว พ่อครัวข้ามภพ สอนให้รู้ว่าบางครั้งการปล่อยมือคือทางออกที่ดีที่สุด แม้จะต้องแลกมาด้วยน้ำตา แต่สุดท้ายทุกคนก็พบทางของตัวเอง
สิ่งที่ชอบที่สุดคือแววตาของพระเอกที่มองนางเอก มันมีความอ่อนโยนและความมุ่งมั่นซ่อนอยู่ ต่างจากสายตาที่มีให้คนอื่นที่ดูเย็นชาและห่างเหิน ฉากที่เขามอบแหวนให้เธอ แววตานั่นบอกเลยว่าเขารักเธอมากแค่ไหน พ่อครัวข้ามภพ สื่อสารผ่านสายตาได้ดีมาก ไม่ต้องใช้คำพูดเยอะก็เข้าใจความรู้สึกของตัวละครได้ทันที ทำให้คนดูอินไปกับความรักคู่นี้สุดๆ


รีวิวตอนนี้