
ฉากที่ปลาเป่าฟองสบู่รูปหัวใจออกมาแล้วหญิงสาวเอานิ้วไปจิ้มคือฉากที่น่ารักที่สุดเท่าที่เคยดูมา มันไร้เดียงสาและบริสุทธิ์มาก เหมือนความรักที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน ฟองสบู่ที่ลอยขึ้นไปบนฟ้าแล้วกลายเป็นหัวใจดวงใหญ่ตอนจบคือสัญลักษณ์ของความรักที่แผ่ขยายออกไป เรื่องนี้ดูแล้วทำให้ใจพองโตจริงๆ อยากให้มีตอนต่อๆ ไปอีกจัง
ดูจบแล้วได้ข้อคิดเยอะมาก ปลาตัวนี้มีโอกาสจะเป็นมังกรที่มีอำนาจแต่กลับเลือกเป็นปลาที่มีอิสระ มันสอนให้เราเห็นว่าไม่จำเป็นต้องเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่เสมอไป การเป็นตัวเองในแบบที่มีความสุขสำคัญที่สุด ฉากที่ปลาว่ายน้ำเล่นกับหญิงสาวตอนพระอาทิตย์ตกคือภาพที่จำไม่ลืม เรื่องปลาท้าเซียนพาพ่อเฮิงเป็นเรื่องราวที่อบอุ่นหัวใจมากจริงๆ
ดูแล้วน้ำตาจะไหล ปลาตัวนี้ไม่ได้แค่ว่ายน้ำ แต่มันกำลังแบกรับชะตากรรม การที่มันเลือกไม่กลายเป็นมังกรแต่เลือกเป็นปลาธรรมดา มันสะท้อนอะไรหลายอย่างในชีวิตคนเรา บางครั้งความสุขไม่ได้อยู่ที่ยอดเขา แต่อยู่ที่ริมตลิ่งที่มีคนคอยให้อาหาร เรื่องปลาท้าเซียนพาพ่อเฮิงทำเอาจุกอกจริงๆ ฉากที่หญิงสาวลูบหัวปลาคือโมเมนต์ที่อบอุ่นใจที่สุด
ชอบไอเดียหน้าจอโฮโลแกรมที่โผล่มาในน้ำมาก มันดูทันสมัยแต่ก็ขำๆ ดีนะ ตอนแรกนึกว่าปลาจะเลือกปุ่มใช่เพื่อกลายเป็นมังกรผงาดฟ้า แต่สุดท้ายกลับเลือกทางของตัวเอง ฉากจบที่ปลานอนบนเบาะเรืองแสงใต้พระจันทร์เต็มดวงคืองานภาพที่สวยตะลึง ดูในแอปพลิเคชันเน็ตชอร์ตแล้วรู้สึกผ่อนคลายมาก เหมือนได้ดูนิทานผู้ใหญ่ที่มีแง่คิดดีๆ แฝงอยู่
ชอบการลำดับเวลาในเรื่องมาก เริ่มจากตอนกลางวันมีแสงแดดสดใส พอปลาตัดสินใจเสร็จก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นตอนเย็นพระอาทิตย์ตก และจบลงที่กลางคืนพระจันทร์เต็มดวง การเปลี่ยนผ่านนี้มันสื่อถึงวัฏจักรชีวิตและการพักผ่อน ฉากที่ปลานอนหลับบนเบาะใต้น้ำคือภาพที่สงบสุขมาก เรื่องปลาท้าเซียนพาพ่อเฮิงเล่าเรื่องได้มีชั้นเชิงทางเวลาดีมาก
ตัวละครคุณลุงที่นั่งจิบชาดูมือถือแล้วมองออกไปที่ทะเลสาบคือตัวละครที่น่าสนใจมาก แกดูเหมือนรู้ทุกอย่างแต่ไม่เข้าไปยุ่ง แค่เฝ้ามองด้วยความยินดี ฉากที่แกดูปฏิทินในมือถือแล้วยิ้ม มันสื่อว่าแกอาจจะเป็นผู้ดูแลหรือผู้สังเกตการณ์เรื่องทั้งหมดนี้ เรื่องปลาท้าเซียนพาพ่อเฮิงมีตัวละครประกอบที่ลึกซึ้งไม่แพ้ตัวหลักเลย
ซีนที่หญิงสาวนั่งป้อนกุ้งให้ปลาคือหัวใจของเรื่องเลย มันสื่อถึงความไว้ใจข้ามสายพันธุ์ ไม่ต้องพูดภาษาเดียวกันก็เข้าใจกันได้ ชายชราที่นั่งจิบชาอยู่ริมระเบียงก็ดูมีความสุขกับการเฝ้ามองฉากนี้ เรื่องปลาท้าเซียนพาพ่อเฮิงไม่ได้เน้นแอ็คชั่นแต่เน้นอารมณ์ความรู้สึก การที่ปลาเป่าฟองรูปหัวใจให้หญิงสาวคือความโรแมนติกแบบไม่ต้องใช้คำพูด
ต้องชมทีมคอมพิวเตอร์กราฟิกเลย ฉากใต้น้ำทำออกมาได้สมจริงมาก แสงที่ลอดผ่านผิวน้ำลงมากระทบเกล็ดปลาทุกรายละเอียดทำออกมาได้ดีมาก โดยเฉพาะตอนปลาตัดสินใจเลือกปุ่มไม่แล้วมีแสงกระจายออกมา มันสื่อถึงการปลดปล่อยอย่างแท้จริง ดูแล้วรู้สึกอยากกระโดดลงน้ำไปว่ายน้ำกับปลาตัวนี้เลย บรรยากาศมันช่างสงบสุขจริงๆ
เพลงประกอบเรื่องนี้เพราะมาก โดยเฉพาะช่วงที่ปลาตัดสินใจเลือกทางของตัวเอง ดนตรีมันค่อยๆ พีคขึ้นแล้วค่อยๆ ผ่อนลง เหมือนหายใจร่วมกับตัวละคร ฉากจบที่กล้องซูมขึ้นไปเห็นหัวใจลอยสู่ท้องฟ้าพร้อมดวงดาวคือความอลังการที่ลงตัว ดูในแอปพลิเคชันเน็ตชอร์ตแล้วรู้สึกเหมือนได้บำบัดจิตใจ เสียงดนตรีมันกล่อมเกลาอารมณ์ได้ดีจริงๆ
ตอนจบเรื่องทำออกมาได้ดีมาก ไม่มีการยัดเยียดว่าปลาต้องไปทำอะไรต่อ แค่ปล่อยให้หัวใจลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมข้อความว่าจบบริบูรณ์ มันทิ้งความรู้สึกว่างเปล่าแต่เต็มไปด้วยความหวัง ดูแล้วนั่งนิ่งๆ ไปหลายนาทีเลย มันคือความงามของการจบแบบเปิดกว้าง ให้คนดูได้ตีความเอง เรื่องนี้คืองานศิลปะที่ดูได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อเลยจริงๆ


รีวิวตอนนี้