ฉากเปิดเรื่องในโรงพยาบาลดูสมจริงมาก แต่พอเห็นคนไข้ถอดสายออกแล้วลุกขึ้นนั่งทันที ก็รู้เลยว่าเรื่องไม่ธรรมดา พยาบาลที่ยืนนิ่งเหมือนรู้ทุกอย่างยิ่งทำให้บรรยากาศตึงเครียด การแสดงสีหน้าของตัวละครหลักสื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้ง โดยเฉพาะตอนที่เขาจ้องทีวีแล้วน้ำตาไหล โดยไม่ต้องพูดอะไรเลย ดูแล้วรู้สึกเหมือนกำลังแอบฟังความลับบางอย่างในไข่มุกที่หวนคืน ที่ทำให้เราต้องคาดเดาว่าเขากำลังตามหาใคร หรือกำลังหนีอะไรกันแน่