แต่งเจ้าหญิงนิทรา ไหงเมียเป็นซีอีโอ
เคมีระหว่างพระเอกนางเอกเข้ากันได้ดีเกินคาด
แม้ฉากแรกจะดูตึงๆ แต่พอมาเจอฉากออฟฟิศแล้วเห็นแววตาพระเอกตอนมองนางเอกเดินผ่าน มันบอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะเลย นางเอกในชุดสูทสีม่วงดูสง่าและน่าเกรงขามมาก ตัดกับภาพพระเอกที่นั่งกินบะหมี่ถ้วยอย่างสบายใจ เรื่องนี้ให้บรรยากาศที่ดูแล้วอบอุ่นหัวใจแม้จะมีฉากตลกปนอยู่ก็ตาม
การดำเนินเรื่องเร็วไม่ยืดเยื้อน่าเบื่อ
ชอบจังหวะการตัดต่อที่กระชับมาก จากฉากห้องนอนไปฉากจอดรถแล้วเข้าออฟฟิศทันที ไม่มีการลากเรื่องให้ยาวเกินจำเป็น ฉากที่พระเอกทำท่าทางประหลาดตอนเพื่อนอวดรถสปอร์ตคือไฮไลท์ที่ทำให้ขำกลิ้ง การแต่งตัวของตัวละครแต่ละคนก็สื่อถึงคาแรคเตอร์ได้ชัดเจน ดูจบแล้วอยากกดดูตอนต่อไปทันทีในแอป
ฉากออฟฟิศที่สะท้อนชีวิตจริงได้อย่างเจ็บปวด
ถึงพล็อตจะดูแฟนตาซีแต่ฉากในออฟฟิศกลับสมจริงมาก โดยเฉพาะฉากที่พนักงานต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตอนพักเที่ยง หรือการอวดสถานะทางสังคมผ่านกุญแจรถ มันคือภาพสะท้อนสังคมออฟฟิศที่เห็นแล้วต้องยิ้มแห้งๆ พระเอกแสดงบทคนจนได้เนียนมากจนลืมไปเลยว่าตอนแรกดูรวยมาก เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอย่าตัดสินคนจากภายนอก
ฉากเปิดเรื่องสุดพีคที่ใครก็คาดไม่ถึง
ตอนแรกเห็นพระเอกทำท่าทางตกใจในห้องนอนหรูหรา นึกว่าจะมีดราม่าหนักๆ แต่พอตัดภาพมาที่ออฟฟิศกลับกลายเป็นคอมเมดี้เบาสมองที่ดูแล้วเพลินมาก การเปลี่ยนอารมณ์จากฉากเจ้าหญิงนิทราไปสู่ชีวิตพนักงานออฟฟิศที่กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมันช่างขัดแย้งแต่ลงตัวสุดๆ ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วติดหนึบไม่ยอมวางมือถือเลยจริงๆ
พล็อตเรื่องแต่งเจ้าหญิงนิทรา ไหงเมียเป็นซีอีโอ น่าสนใจมาก
ชอบตรงที่เรื่องแต่งเจ้าหญิงนิทรา ไหงเมียเป็นซีอีโอ เล่นกับภาพลักษณ์ของพระเอกได้ดีมาก จากคนรวยที่ขับรถเฟอร์รารี่ต้องมาแกล้งจนในออฟฟิศ ฉากที่เพื่อนเอากุญแจรถมาแขวนคอแล้วอวดกันมันตลกจนต้องขำออกมาดังๆ การแสดงสีหน้าของพระเอกตอนเห็นนางเอกเดินเข้ามาในชุดสีม่วงคือจุดขายที่ทำให้คนดูใจเต้นแรง