เมื่อเขาจับมือเธอไว้ที่ประตูที่ติดกระดาษแดง ฉันรู้แล้วว่า 'เกมหัวใจมาเฟีย' ไม่ได้เริ่มที่การยิง แต่เริ่มที่การสัมผัสครั้งแรกที่เต็มไปด้วยความกลัวและต้องการ 🌹 แสงจากข้างหลังทำให้เงาของพวกเขาดูเหมือนจะรวมเป็นหนึ่งเดียว แม้จะยังไม่ได้จูบกันเลย
เขามองนาฬิกาที่ข้อมือก่อนจะจับโทรศัพท์ — ทุกการเคลื่อนไหวมีเหตุผล แต่เมื่อเจอเธอ ความสมเหตุสมผลหายไปหมด 💔 เขาอาจควบคุมเกมบิลเลียดได้ แต่ควบคุมหัวใจตัวเองไม่ได้เลยแม้แต่นาทีเดียว เกมหัวใจมาเฟียคือการแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
เธอเดินเข้ามาพร้อมชุดขาวสะอาด แต่กลับทำให้โลกของเขาสกปรกขึ้นทันที 🕊️ ไม่ใช่เพราะเธอเลวร้าย แต่เพราะความบริสุทธิ์ของเธอมันเป็นศัตรูโดยธรรมชาติของโลกที่เขาอาศัยอยู่ เกมหัวใจมาเฟียคือการที่คนดีต้องกลายเป็นคนเลวเพื่อรักคนที่ไม่ควรรัก
เขาไม่ได้จูบเธอเพราะอยากได้เธอ แต่จูบเพราะไม่สามารถทนดูเธอเดินจากไปได้อีกต่อไป 😩 ทุกนิ้วมือที่จับใบหน้าเธอคือคำสารภาพที่ไม่มีเสียง เกมหัวใจมาเฟียไม่ได้มีกฎว่า 'ห้ามรัก' — มีแค่กฎว่า 'ถ้ารักแล้ว ต้องเสียทุกอย่าง'
เท้าของเธอแตะพื้นดินที่สกปรก แต่เขายังยืนอยู่ข้างๆ โดยไม่สนใจว่าฝุ่นจะติดกับรองเท้าหนังของเขาหรือไม่ 👠 ความรักในเกมหัวใจมาเฟียไม่ได้วัดจากสถานะ แต่วัดจาก willingness ที่จะลงมาอยู่ในโลกเดียวกับคนที่คุณรัก — แม้โลกนั้นจะเต็มไปด้วยเลือดและฝุ่น