ชอบการแสดงสีหน้าของพระเอกมาก ตอนแรกที่ยืนนิ่งๆ เหมือนคนไม่เชื่อสายตาตัวเอง พอเห็นนางเอกทำท่าทางแปลกๆ ก็เริ่มมีอารมณ์ร่วม โดยเฉพาะฉากที่เธอเอามือปิดหูเพราะทนเสียงไม่ได้ พระเอกถึงกับต้องเข้าไปจับตัวไว้ ความกังวลในแววตาคือแสดงออกได้ดีมาก ไม่ต้องพูดเยอะแต่คนดูรู้เลยว่าเขากำลังเป็นห่วง เรื่องราวในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ น่าจะพัฒนาความสัมพันธ์จากจุดนี้ได้
ช่วงที่มีภาพตัดสลับไปหาชายชราบนเตียงกับนางเอกในชุดต่างออกไป ทำให้คนดูเริ่มสงสัยว่านี่คือฉากความทรงจำหรือภาพนิมิตกันแน่ การตัดต่อแบบนี้สร้างความลึกลับได้ดีมาก แถมยังทำให้ตัวละครดูมีปมในอดีตที่ซับซ้อนขึ้น พอกลับมาที่ฉากปัจจุบันก็ยิ่งทำให้อยากรู้ว่าเธอมาจากไหนกันแน่ เรื่องราวในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ เริ่มน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
การที่นางเอกมีอาการปวดหัวรุนแรงหลังจากใช้พลังบางอย่างคือรายละเอียดที่ทำให้ตัวละครดูมีมิติมากขึ้น ไม่ใช่แค่คนธรรมดาที่หลุดมาแต่มีอะไรซ่อนอยู่ข้างใน การที่เธอพยายามควบคุมตัวเองแต่ไม่สำเร็จคือความน่าสงสารที่ทำให้คนดูเอาใจช่วย เรื่องราวในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ น่าจะเปิดเผยความลับนี้ในเร็วๆ นี้
ตัวละครเพื่อนพระเอกที่ใส่สูทสีเขียวคือตัวสร้างเสียงหัวเราะได้ดีมาก ทุกครั้งที่เขาพยายามอธิบายอะไรให้นางเอกฟังแต่เธอไม่เข้าใจคือมุกตลกที่ทำงานได้ดี แถมยังช่วยเบรกอารมณ์ดราม่าให้เรื่องไม่เครียดเกินไป การมีตัวละครแบบนี้ในเรื่องคือสิ่งที่จำเป็นมาก เรื่องราวในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ ถ้ามีเขาอยู่ด้วยทุกฉากคงสนุกขึ้นอีกเยอะ
ตอนที่นางเอกนั่งอยู่บนโซฟาแล้วดูเหมือนจะเหนื่อยล้าจากอะไรบางอย่างคือฉากที่สื่ออารมณ์ได้ดีมาก แสงไฟสลัวๆ กับสีหน้าของเธอที่ทำให้คนดูรู้สึกตามไปด้วยว่าเธอกำลังทุกข์ทรมานกับอะไรบางอย่าง การที่เธอพยายามลุกขึ้นแต่ต้องจับหัวคือรายละเอียดเล็กๆ ที่ทำให้การแสดงดูสมจริง เรื่องราวในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ น่าจะมีปมที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวดแบบนี้