ตอนที่พระเอกสัมผัสหน้านางเอกที่นอนหลับ แล้วภาพความทรงจำในอดีตผุดขึ้นมา มันช่างเป็นฉากที่กินใจมาก นางเอกในชุดโบราณดูบอบบางแต่แฝงความแข็งแกร่ง การต่อสู้ในห้องน้ำกับพวกชุดดำแสดงให้เห็นว่าเธอไม่ใช่หญิงสาวธรรมดาๆ ที่รอให้ใครมาช่วยเสมอไป เนื้อเรื่องในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก
ชอบฉากที่นางเอกในชุดสีฟ้าจัดการพวกชุดดำในห้องน้ำมาก ท่าทางคล่องแคล่วและเด็ดขาดมาก แม้จะตัวเล็กกว่าแต่ก็สู้ไม่ถอย ฉากนี้ทำให้เห็นอีกมุมหนึ่งของตัวละครที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเงียบสงบ การตัดต่อภาพระหว่างอดีตและปัจจุบันทำได้ดีมาก ทำให้คนดูไม่สับสนและติดตามเรื่องราวในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ ได้อย่างลื่นไหล
ฉากที่คุณปู่ใช้พลังเวทมนตร์สีฟ้าใส่พระเอกนั้นอลังการมาก แสงสว่างจ้าและเอฟเฟกต์ดูสมจริงสุดๆ ทำให้รู้ว่าท่านไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ การที่พระเอกถูกพลังนั้นซัดจนล้มลงแสดงถึงความแตกต่างของพลังอำนาจอย่างชัดเจน เรื่องราวในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ น่าติดตามตรงที่มีการเปิดเผยพลังพิเศษออกมาเรื่อยๆ
ฉากที่พระเอกกอดนางเอกร้องไห้ในตอนท้ายช่างสะเทือนใจมาก ดูเหมือนเขาจะรู้สึกผิดหรือเสียใจอย่างรุนแรงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดูซับซ้อนและมีปมในอดีตที่เกี่ยวโยงกัน การที่นางเอกต้องนอนหลับไม่รู้สึกตัวทำให้พระเอกต้องแบกรับภาระทุกอย่างไว้คนเดียว เนื้อหาในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ เล่นกับความรู้สึกคนดูได้เก่งมาก
ฉากในห้องนั่งเล่นที่มีคนยืนล้อมรอบนางเอกที่นอนหลับอยู่สร้างความอึดอัดให้คนดูมาก ทุกคนดูเป็นห่วงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ บรรยากาศเงียบสงัดแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียด การที่คุณปู่ยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนเป็นผู้ควบคุมสถานการณ์ทุกอย่างไว้ เรื่องราวในสามีที่รัก อย่าหนีไปนะ สร้างบรรยากาศได้สมจริงจนคนดูต้องกลั้นหายใจตาม