ฉากนี้ในรอยช้ำใต้แสงจันทร์ บีบหัวใจมากค่ะ การแสดงของนางเอกที่พยายามยิ้มทั้งน้ำตาเพื่ออ้อนวอนคนรักเก่า ช่างดูน่าสงสารจับใจ ส่วนพระเอกที่ยืนนิ่งด้วยสีหน้าเจ็บปวด แสดงให้เห็นว่าเขายังรักแต่ต้องฝืนใจ บรรยากาศในห้องคาราโอเกะที่แสงสีฉูดฉาดยิ่งตัดกับความหม่นหมองในใจตัวละครได้สมบูรณ์แบบ ดูแล้วจุกอกจนพูดไม่ออกเลยค่ะ