ฉากเปิดเรื่องในโรงแรมช่างตึงเครียดจนหายใจไม่ออก แต่พอตัดมาที่ฉากกินข้าวเช้า บรรยากาศกลับเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นที่ซ่อนปมไว้ลึกซึ้ง การจับมือใต้โต๊ะของพระเอกส่งสัญญาณชัดเจนว่าเขายืนข้างเธอเสมอ แม้สายตาของคนรอบข้างจะเต็มไปด้วยความสงสัยและกดดัน ฉากประชุมบริษัทช่วงท้ายยิ่งทำให้รู้ว่าเรื่องราวใน รักโดยไม่มีข้อแม้ ยังไม่จบง่ายๆ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดูเหมือนจะก้าวข้ามอุปสรรคครอบครัวไปแล้ว แต่ต้องมาเจอศึกใหญ่ในที่ทำงานแทน พระเอกดูนิ่งแต่ทรงพลังมาก ส่วนนางเอกก็สู้ไม่ถอยแม้จะดูอ่อนโยน การดำเนินเรื่องเร็วแต่เก็บรายละเอียดอารมณ์ได้ดีมาก คนดูอย่างเราแค่จิบกาแฟตามก็ยังรู้สึกอินไปกับดราม่าที่เกิดขึ้น