ฉากเปิดเรื่องในรถลิมูซีนช่างน่าตื่นเต้นมาก แสงสีฟ้าสลัวๆ กับสายตาที่จ้องมองกันของทั้งคู่ทำให้คนดูอย่างเราใจเต้นตามเลย ความเงียบที่ปกคลุมก่อนจะเกิดการกระทำใดๆ มันคือจุดเริ่มต้นของพายุอารมณ์ที่แท้จริง ดูแล้วรู้สึกเหมือนกำลังแอบมองความลับบางอย่างที่ห้ามเปิดเผยต่อโลกภายนอก ช่างเป็นฉากที่ดึงดูดใจสุดๆ ในเรื่อง รักหลังการทรยศ
วินาทีที่มือของเธอแตะไปที่ใบหน้าของเขา มันเหมือนมีไฟฟ้าวิ่งผ่านหน้าจอเลยนะ การแสดงออกทางสีหน้าที่เปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความอ่อนโยนมันละเอียดอ่อนมาก คนเขียนบทเก่งมากที่สร้างโมเมนต์นี้ขึ้นมาโดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะแยะ แค่สายตาและการสัมผัสก็บอกเล่าเรื่องราวความเจ็บปวดและความต้องการได้ครบถ้วน เป็นฉากที่ตราตรึงใจที่สุดใน รักหลังการทรยศ
ฉากจูบในรถไม่ใช่แค่ความโรแมนติกธรรมดา แต่มันแฝงไปด้วยความดุดันและความอัดอั้นตันใจที่สะสมมานาน รสชาติของน้ำตาที่ปนเปไปกับจูบทำให้รู้ว่าความสัมพันธ์นี้มันซับซ้อนแค่ไหน การที่เธอกระชากเนคไทเขาแล้วจูบอย่างบ้าคลั่ง มันสื่อถึงอารมณ์ที่ระเบิดออกมาได้ดีมาก ดูแล้วอินจนลืมหายใจไปเลยจริงๆ สำหรับแฟนๆ รักหลังการทรยศ
ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างมุมกล้องที่ตัดมาที่คนขับหน้าเบ้อเริ่มเลย มันช่วยเบรกอารมณ์ดราม่าหนักๆ ให้มีมิติของความสมจริงขึ้นมาทันที เหมือนจะบอกว่าเรื่องวุ่นวายของคนข้างหลังมันส่งผลกระทบมาถึงคนข้างหน้าด้วย มุกนี้ทำให้เรื่อง รักหลังการทรยศ ดูไม่เฟคเกินไปและมีความเป็นมนุษย์มากขึ้นเยอะเลย
ภาพตัดมาที่วิวเมืองเซี่ยงไฮ้ตอนกลางคืนที่สวยงามแต่ก็ดูห่างเหิน มันเปรียบเปรยความสัมพันธ์ของตัวละครได้เป็นอย่างดี ท่ามกลางแสงสีที่หรูหรา แต่ข้างในกลับว่างเปล่าและเต็มไปด้วยบาดแผล การเปลี่ยนฉากจากในรถแคบๆ มาสู่เมืองกว้างใหญ่ทำให้เห็นภาพรวมของปมดราม่าได้ชัดเจนขึ้น เป็นงานภาพที่สวยงามและมีความหมายใน รักหลังการทรยศ