ดูแล้วอินมากกับบทบาทของนางเอกที่ต้องสู้ชีวิตขนาดนี้ สายตาที่เธอมองลูกกับสายตาที่เธอมองพระเอกตอนไม่ทันตั้งตัว มันคนละแบบเลย ความรู้สึกสับสนของพระเอกที่เหมือนจะจำได้แต่ยังไม่กล้าถาม ก็ทำเอาคนดูอย่างเราใจร้อนแทน ฉากจบที่เดินเข้าคลับไปทิ้งปมไว้ให้คิดต่อในภรรยาหวานใจบอสใหญ่
ซีนที่พระเอกยืนมองนางเอกจากบนตึกแล้วลงมาซื้อลูกโป่งโดยไม่รู้ว่าเป็นเธอ ช่างเป็นจังหวะที่ตึงเครียดและน่าลุ้นสุดๆ การแสดงออกทางสีตาของเขาดูเหมือนจะจำเธอได้แต่ยังไม่แน่ใจ บรรยากาศในเมืองที่พลุกพล่านตัดกับความรู้สึกโดดเดี่ยวของตัวละครได้เป็นอย่างดี เป็นพล็อตที่ดึงดูดให้ติดตามต่อในภรรยาหวานใจบอสใหญ่
การตัดสลับระหว่างฉากนางเอกขี่มอเตอร์ไซค์ส่งอาหารยามค่ำคืน กับฉากพระเอกในรถหรูและคลับสุดหรู ช่างสร้างความขัดแย้งที่ชัดเจนมาก มันเหมือนสองโลกที่โคจรมาใกล้กันแต่ยังห่างไกล แสงสีในคลับตัดกับความมืดมิดของถนนอย่างน่าสนใจ ทำให้เห็นฐานะที่ต่างกันชัดเจนในภรรยาหวานใจบอสใหญ่
ชอบฉากที่นางเอกถอดหัวชุดหมีแล้วเหงื่อท่วมแต่ยังยิ้มได้ มันสื่อถึงความเข้มแข็งของผู้เป็นแม่ได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะ ส่วนพระเอกที่ดูเย็นชาแต่แววตากลับมีความกังวลเวลาเห็นเธอ เป็นเคมีที่เข้ากันได้ดีมาก การดำเนินเรื่องในภรรยาหวานใจบอสใหญ่ ช่วงนี้ทำได้ดีไม่ยืดเยื้อ
การที่แม่ต้องมาขายลูกโป่งในชุดตุ๊กตาเพื่อหาเงินค่ารักษาพยาบาลลูก เป็นจุดเริ่มต้นที่เรียกน้ำตาได้ทันที แล้วดันมาเจอกับบอสใหญ่โดยบังเอิญอีก มันช่างเป็นชะตากรรมที่เล่นตลกกับตัวละครจริงๆ ฉากในคลับที่ดูหรูหราแต่กลับมีความลับซ่อนอยู่ ทำให้ хочетсяรู้ตอนต่อไปของภรรยาหวานใจบอสใหญ่