ชอบตัวละครเด็กชายที่นอนป่วยมาก แม้แขนจะหักแต่แววตาเป็นประกายและดูฉลาดมาก ฉากที่พยาบาลยื่นลูกอมให้แล้วเขายิ้มรับมันช่างน่ารักเกินต้าน การแสดงของเด็กคนนี้ธรรมชาติมาก ทำให้ฉากดราม่าในโรงพยาบาลดูเบาลงและมีมิติมากขึ้น เป็นตัวละครที่ขโมยซีนได้ทุกครั้งที่ปรากฏตัว
ต้องชมคอสตูมของเรื่องนี้ โดยเฉพาะชุดสูทสีเทาของพระเอกที่ใส่แล้วดูภูมิฐานและเซ็กซี่มาก ตัดกับชุดสีเทาของนางเอกที่ดูเป็นผู้หญิงทำงานที่เข้มแข็งแต่ซ่อนความอ่อนไหว การจับคู่สีเสื้อผ้าของทั้งสองคนสื่อถึงความเข้ากันได้โดยไม่ต้องพูดอะไรเลย เป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ทำให้ ภรรยาหวานใจบอสใหญ่ ดูมีระดับขึ้น
การแสดงทางสีหน้าของนางเอกยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะตอนที่ถูกดึงไปจูบแล้วสายตาเปลี่ยนจากตกใจเป็นยอมจำนน บวกกับตอนคุยกับพยาบาลที่แววตาแสดงความกังวลอย่างชัดเจน ไม่ต้องใช้บทพูดเยอะแต่สื่ออารมณ์ได้ครบถ้วน การแสดงแบบนี้แหละที่ทำให้คนดูอินไปกับตัวละครได้ง่ายๆ
ฉากที่มีผู้ชายใส่สูทอีกคนมายืนมองพวกเขาจูบกันแล้วทำหน้าตกใจคือมุกตลกที่แทรกมาได้ดีมาก ช่วยเบรกอารมณ์ดราม่าให้เบาขึ้น ทำให้รู้ว่าฉากหวานๆ แบบนี้มันช่างน่าอิจฉาสำหรับคนโสดจริงๆ การมีตัวละครประกอบที่ทำปฏิกิริยาแบบนี้ช่วยให้ฉากหลักดูมีน้ำหนักและสมจริงมากขึ้น
ปกติฉากโรงพยาบาลมักจะดูเศร้าและเงียบเหงา แต่เรื่องนี้กลับทำให้ดูอบอุ่น มีชีวิตชีวา เพราะมีตัวละครเด็กและพยาบาลที่คอยดูแลเอาใจใส่ แสงสว่างในห้องและโทนสีที่ดูสบายตาช่วยให้คนดูไม่รู้สึกอึดอัดเวลาต้องดูฉากป่วย เป็นการจัดวางองค์ประกอบภาพที่ทำให้ ภรรยาหวานใจบอสใหญ่ ดูน่าติดตามแม้จะเป็นฉากในโรงพยาบาล