ชอบวิธีเล่าเรื่องใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว ที่ใช้ฉากกินข้าวเป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้ง การที่ตัวละครหลักนั่งล้อมวงกันแต่ไม่มีใครยอมพูดอะไรออกมาตรงๆ มันสร้างความอึดอัดได้ดีมาก แสงไฟจากโคมระย้าที่ส่องลงมาทำให้เห็นสีหน้าของแต่ละคนชัดเจนขึ้น ยิ่งดูยิ่งรู้สึกอินกับอารมณ์ของตัวละคร
ตัวละครแม่บ้านในชุดฟ้าของ ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว น่าสนใจมาก เธอไม่ได้เป็นแค่ตัวประกอบแต่ดูเหมือนจะรู้เรื่องราวทั้งหมด การที่เธอเดินออกจากห้องกินข้าวไปแล้วไปคุยกับแม่บ้านอีกคนในห้องอื่น แสดงว่าเธอมีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้ สีหน้าของเธอตอนคุยกับเพื่อนร่วมงานดูจริงจังและกังวล
ฉากที่แม่บ้านสองคนคุยกันในห้องทำงานของ ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว น่าสนใจมาก การที่คนหนึ่งถือเสื้อผ้าและอีกคนฟังอย่างตั้งใจ บ่งบอกว่ามีความลับบางอย่างกำลังจะถูกเปิดเผย สีหน้าของแม่บ้านชุดเทาที่ดูตกใจและกังวล ทำให้คนดูอยากรู้ว่าเสื้อผ้าชิ้นนั้นมีความสำคัญยังไงกับเรื่องราวทั้งหมด
การแสดงใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว เน้นการใช้สีหน้าและแววตาได้ดีมาก โดยเฉพาะฉากที่หญิงชุดขาวนั่งฟังชายชุดดำพูด แววตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดแต่พยายามเก็บอารมณ์ไว้ การที่ผู้กำกับใช้กล้องซูมเข้าไปที่ใบหน้าทำให้เราเห็นอารมณ์ที่ซ่อนอยู่ได้ชัดเจนขึ้น
ชอบวิธีสร้างบรรยากาศใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว ที่ค่อยๆ เพิ่มความตึงเครียดจากฉากกินข้าวไปสู่ฉากคุยกันในห้องทำงาน การที่ตัวละครหลักลุกจากโต๊ะแล้วเดินออกไป ทิ้งให้คนอื่นนั่งนิ่งๆ สร้างความรู้สึกอึดอัดได้ดีมาก คนดูอย่างเราต้องรอดูว่าเรื่องนี้จะจบลงยังไง
ใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว มีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่น่าสนใจมาก เช่น เครื่องประดับบนเสื้อสูทของชายชุดดำ หรือเข็มกลัดรูปโบว์บนเสื้อของหญิงชุดขาว สิ่งเหล่านี้บอกเล่าสถานะและบุคลิกของตัวละครได้ดีมาก การใส่ใจในรายละเอียดแบบนี้ทำให้เรื่องดูสมจริงและน่าติดตามมากขึ้น
ฉากใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว ที่แม่บ้านสองคนคุยกันโดยไม่ต้องมีคำพูดเยอะ แต่ใช้สีหน้าและท่าทางสื่อความหมายได้ดีมาก การที่แม่บ้านชุดฟ้ากอดอกและมองด้วยสายตาจริงจัง ส่วนแม่บ้านชุดเทาถือเสื้อผ้าด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย บอกเล่าความสำคัญของสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นได้ชัดเจน
ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว นำเสนอความขัดแย้งในครอบครัวได้ซับซ้อนมาก ไม่ใช่แค่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ แต่เกี่ยวข้องกับสถานะและอำนาจในครอบครัว การที่แม่ยายนั่งนิ่งๆ แต่แววตาดูไม่พอใจ บ่งบอกว่าเธอรู้เรื่องราวทั้งหมดและกำลังรอจังหวะที่เหมาะสมในการแทรกแซง
การเปลี่ยนจากฉากกินข้าวในห้องอาหารไปสู่ฉากคุยกันในห้องทำงานใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว สร้างการเปลี่ยนอารมณ์ได้ดีมาก จากบรรยากาศที่ตึงเครียดแต่ยังควบคุมได้ ไปสู่บรรยากาศที่เต็มไปด้วยความลับและอันตราย แสงไฟที่เปลี่ยนจากสว่างจ้าเป็นแสงอ่อนๆ ช่วยเสริมอารมณ์นี้ได้เป็นอย่างดี
ฉากกินข้าวใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว ดูตึงเครียดมาก แค่สีหน้าของทุกคนก็บอกเล่าเรื่องราวแล้ว ชายชุดดำดูจริงจังจนน่ากลัว ส่วนหญิงชุดขาวนั่งนิ่งแต่แววตาเต็มไปด้วยความกังวล แม่บ้านที่ยืนอยู่ด้านหลังก็ดูไม่สบายใจ บรรยากาศแบบนี้ทำให้คนดูอย่างเราต้องลุ้นว่ามื้อนี้จะจบลงยังไง