ฉากที่ผู้หญิงวัยกลางคนเข้ามาจับมือและพูดคุยกับนางเอก ดูเหมือนจะเป็นแม่สามีที่พยายามกดดันหรือบังคับบางอย่าง แม้จะยิ้มแต่แววตากลับดูน่ากลัว นางเอกทำได้แค่ก้มหน้ารับฟังอย่างจำยอม ฉากนี้สะท้อนความสัมพันธ์ในครอบครัวที่เต็มไปด้วยอำนาจและการควบคุมได้เป็นอย่างดี ดูแล้วรู้สึกสงสารนางเอกจริงๆ ที่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
ฉากตัดมาที่โรงพยาบาล บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากความหรูหราสู่ความเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความกังวล หญิงสาวที่ถือไม้เท้าขาวดูเหมือนจะสูญเสียการมองเห็น หรือกำลังแกล้งทำเป็นตาบอด? การพูดคุยกับหมอและป้าข้างๆ เต็มไปด้วยความเครียดและคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ ทำให้คนดูต้องลุ้นว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ชายหนุ่มบนเตียงคนไข้ค่อยๆ ถอดผ้าปิดตาออกอย่างช้าๆ สายตาที่ว่างเปล่าแต่กลับแฝงไปด้วยความเจ็บปวดหรือความโกรธแค้น? ฉากนี้ใช้การถ่ายแบบโคลสอัพที่ดวงตาได้ดีมาก สื่ออารมณ์ได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลยแม้แต่น้อย การที่เขาต้องนอนโรงพยาบาลแบบนี้คงเกี่ยวข้องกับเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน
ฉากที่หญิงสาวตาบอดเดินสวนกับชายหนุ่มในรถเข็นคนไข้ เป็นฉากที่ทรงพลังมาก แม้เธอจะมองไม่เห็นแต่กลับหยุดเดินทันทีที่สัมผัสได้ถึงตัวตนของเขา ส่วนเขาก็จ้องมองเธอด้วยสายตาที่ซับซ้อน เต็มไปด้วยความประหลาดใจและความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ ฉากนี้ใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว ทำออกมาได้ดีมากจนขนลุก
ตัวละครป้าที่คอยประคองหญิงสาวตาบอดดูจะเป็นคนเดียวที่จริงใจและห่วงใยเธอจริงๆ สีหน้าที่เป็นกังวลและพยายามปกป้องนางเอกจากสถานการณ์ต่างๆ ทำให้ตัวละครนี้มีเสน่ห์มาก แม้จะไม่ใช่ตัวละครหลักแต่การแสดงออกเล็กๆ น้อยๆ กลับทำให้เรื่องดูมีมิติมากขึ้น
ไม้เท้าขาวที่หญิงสาวถืออยู่ไม่ใช่แค่เครื่องมือช่วยเดิน แต่ดูเหมือนจะเป็นสัญลักษณ์ของสถานะใหม่ของเธอในโลกใบนี้ การที่เธอต้องใช้มันคลำทางไปข้างหน้าทั้งที่อาจจะมองเห็นหรือไม่ได้มองเห็นก็ตาม มันสื่อถึงความไม่แน่นอนและอันตรายที่รออยู่ข้างหน้าได้อย่างยอดเยี่ยม
ฉากแรกๆ ที่เต็มไปด้วยของขวัญราคาแพงและคนรับใช้มากมาย กลับซ่อนความมืดมนและความไม่มีความสุขไว้เบื้องหลัง ความขัดแย้งระหว่างภาพลักษณ์ภายนอกที่ดูสมบูรณ์แบบกับความจริงภายในที่แตกสลาย เป็นธีมที่น่าสนใจมากในเรื่องนี้ ทำให้คนดูอยากติดตามต่อว่าความจริงคืออะไร
การแสดงของนักแสดงนำทั้งสองคนยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะการใช้สายตาในการสื่ออารมณ์ แม้พระเอกจะนั่งอยู่บนรถเข็นและนางเอกอาจจะมองไม่เห็น แต่การแลกเปลี่ยนสายตาระหว่างพวกเขากลับเต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายที่อยากบอกแต่บอกไม่ได้ ดูแล้วรู้สึกจุกอกจริงๆ
หลังจากดูจบยังเหลือคำถามมากมาย ทำไมเธอถึงต้องแกล้งตาบอด? เขาทำไมถึงต้องนั่งรถเข็น? ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาคืออะไร? เรื่องราวใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว ดูจะซับซ้อนและน่าสนใจมาก ทุกฉากเต็มไปด้วยเบาะแสที่ทำให้คนดูต้องคาดเดาและลุ้นไปกับตัวละคร
ฉากเปิดเรื่องด้วยขบวนคนรับใช้ที่ถือของขวัญสีแดงสด เดินเข้ามาอย่างอลังการ แต่สีหน้าของหญิงสาวกลับไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อย ดูเหมือนเธอจะถูกบังคับให้รับสิ่งของเหล่านี้ บรรยากาศตึงเครียดจนน่าอึดอัด การแสดงออกทางสีหน้าของนางเอกสื่อถึงความไม่เต็มใจได้ชัดเจนมาก เรื่องราวใน ประธานจี้ ท่านจำเมียผิดคนแล้ว ดูจะซับซ้อนกว่าที่คิดไว้เยอะเลย