บรรยากาศในห้องผ่าตัดและห้องผู้ป่วยทำออกมาได้สมจริงมาก แสงสีฟ้าในตอนกลางคืนเพิ่มความรู้สึกวังเวงได้ดี เรื่องราวของนางเอกที่ต้องนอนโรงพยาบาลคนเดียวแล้วมีพยาบาลเข้ามาดูแล มันทำให้คิดไปต่างๆ นานาว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ดูจบแล้วอยากกดดูต่อทันทีเพราะติดพันกับปมดราม่าของ นกสี่เชว่กลับรังแล้ว มาก
ต้องชมการแสดงของนางเอกที่ถ่ายทอดความเจ็บปวดทั้งกายและใจออกมาได้ยอดเยี่ยมมาก ตั้งแต่ฉากที่ถูกจับหน้าจนน้ำตาไหล ไปจนถึงฉากที่ดิ้นรนบนเตียงผู้ป่วย มันทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดและเอาใจช่วยเธอจริงๆ ฉากที่พยาบาลเข้ามาแล้วเธอพยายามต่อสู้มันช่างตึงเครียดสุดๆ เป็นตอนที่ทำให้รู้สึกว่า นกสี่เชว่กลับรังแล้ว ไม่ได้มีดีแค่ความโรแมนติก
ชอบฉากกลางคืนที่พยาบาลเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วยมาก มันให้ความรู้สึกหลอนและน่าสงสัยว่าเธอจะมาทำอะไรกันแน่ การที่นางเอกพยายามขัดขืนตอนที่ถูกฉีดยามันทำให้คนดูต้องเดาว่านี่คือการรักษาหรือมีแผนร้ายซ่อนอยู่ บรรยากาศแบบนี้หาชมได้ยากในละครทั่วไป ทำให้รู้สึกว่า นกสี่เชว่กลับรังแล้ว มีมิติของระทึกขวัญผสมอยู่ด้วย
ฉากแรกที่ยืนรอหน้าห้องผ่าตัดเห็นได้ชัดว่ามีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างตัวละคร ทั้งคู่ที่กอดกันและคนที่ ยืนห่างออกมา มันบอกเล่าเรื่องราวความอิจฉาหรือความห่วงใยได้โดยไม่ต้องใช้คำพูด พอตัดมาที่ฉากโรงพยาบาลยิ่งทำให้เห็นความโดดเดี่ยวของนางเอกชัดเจนขึ้น เป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ทำให้ นกสี่เชว่กลับรังแล้ว น่าติดตามมากขึ้น
แม้ว่าเรื่องราวจะดูเศร้าและเจ็บปวด แต่ก็มีช่วงที่นางเอกยิ้มออกมาได้แม้จะอยู่บนเตียงผู้ป่วย มันทำให้รู้สึกว่าเธอยังมีความหวังบางอย่างอยู่ หรืออาจจะเป็นแค่ภาพหลอนก็ตามที ฉากที่ชายหนุ่มวิ่งเข้ามาทำให้ใจพองโตขึ้นมาหน่อยว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวจริงๆ การดำเนินเรื่องแบบนี้ทำให้ นกสี่เชว่กลับรังแล้ว มีอารมณ์ที่หลากหลายมาก