ฉากเปิดเรื่องทำเอาใจละลายทันทีเมื่อพระเอกอุ้มนางเอกที่หมดสติเดินเข้ามาในลานบ้าน ท่ามกลางบรรยากาศสวนซากุระที่งดงาม แต่สิ่งที่ดึงความสนใจที่สุดคือสีหน้าของเด็กน้อยที่ถือดาบไม้ยืนมองด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ความขัดแย้งระหว่างความโรแมนติกของผู้ใหญ่กับความไร้เดียงสาของเด็กทำให้ฉากนี้ในข้ามภพพลิกชะตารักมีมิติทางอารมณ์ที่ลึกซึ้งมากจริงๆ
จากฉากภายนอกที่ดูวุ่นวาย มาสู่ฉากในห้องนอนที่เงียบสงบแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียด เด็กน้อยนำกล่องสีแดงมามอบให้หญิงสาวบนเตียง และเมื่อเปิดออกพบเครื่องประดับทองคำแวววาว แววตาของนางเอกเปลี่ยนจากความอ่อนล้าเป็นความตกใจและเศร้าสร้อยทันที รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างการสั่นของมือและน้ำตาที่เริ่มคลอเบ้า แสดงให้เห็นฝีมือการแสดงที่ละเอียดอ่อนในข้ามภพพลิกชะตารัก
ต้องยกนิ้วให้เด็กน้อยในเรื่องนี้จริงๆ แม้จะตัวเล็กแต่สายตาเฉียบคมมาก ตอนยืนถือดาบไม้ท่าทางมุ่งมั่นเหมือนนักรบตัวจริง แต่พอเข้ามาในห้องกลับเปลี่ยนเป็นเด็กที่รู้ทันผู้ใหญ่ การที่เขามอบกล่องเครื่องประดับให้แล้วนั่งมองปฏิกิริยาของนางเอกอย่างตั้งใจ ทำให้คนดูอย่างเราสงสัยว่าเด็กคนนี้รู้ความลับอะไรบางอย่างในข้ามภพพลิกชะตารักกันแน่
ฉากที่นางเอกตื่นขึ้นมาบนเตียงพร้อมเครื่องประดับผมที่วิจิตรบรรจง ตัดกับสีหน้าเศร้าหมองของเธอได้อย่างน่าใจหาย เครื่องประดับที่สวยงามเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นเครื่องเตือนใจถึงอดีตที่เจ็บปวดมากกว่าของขวัญล้ำค่า การที่เธอจ้องมองกล่องแล้วน้ำตาไหลออกมาโดยแทบไม่ได้พูดอะไรเลย สื่ออารมณ์ได้รุนแรงยิ่งกว่าบทพูดใดๆ ในข้ามภพพลิกชะตารัก
ชอบการจัดแสงและโทนสีในเรื่องนี้มาก ฉากภายนอกใช้แสงธรรมชาติที่สดใสตัดกับชุดสีดำของพระเอก ส่วนฉากในห้องนอนใช้แสงเทียนสลัวๆ สร้างความรู้สึกอบอุ่นแต่ก็อึดอัดในเวลาเดียวกัน ม่านสีชมพูอ่อนๆ ที่ปลิวไสวช่วยเสริมบรรยากาศความฝันที่กลายเป็นจริงได้เป็นอย่างดี ทุกเฟรมในข้ามภพพลิกชะตารักดูเหมือนภาพวาดที่มีชีวิต