ตอนที่ลูกสาวกดโทรหาพ่อ ฉันรู้ทันทีว่าเรื่องใหญ่แน่ๆ ในเราสร้างกรรม การสื่อสารผ่านโทรศัพท์มักนำมาซึ่งจุดเปลี่ยนสำคัญ พ่อที่เดินอยู่กลางป่ากับลูกชาย ดูเหมือนจะรับข่าวร้ายบางอย่าง ใบหน้าเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ไม่ใช่แค่ร่างกาย แต่เป็นหัวใจที่แตกสลาย
เราสร้างกรรม ไม่ได้เล่าแค่ความทุกข์ของพ่อแม่ แต่ยังแสดงให้เห็นว่าลูกๆ ต้องแบกรับอะไรบ้าง ลูกสาวพยายามเข้มแข็งเพื่อแม่ ส่วนลูกชายต้องพยุงพ่อที่แทบเดินไม่ไหว ความสัมพันธ์ในครอบครัวถูกทดสอบด้วยสถานการณ์ที่ไม่มีใครเตรียมตัวไว้
นักแสดงในเราสร้างกรรม เล่นได้ลึกมาก แค่สายตาของแม่ที่มองลูกสาว ก็สื่อถึงความกลัว ความหวัง และความสิ้นหวังปนกัน ลูกสาวเองก็พยายามกลั้นน้ำตาแต่ไม่สำเร็จ ส่วนพ่อที่ปิดหน้าด้วยมือในขณะนั้น ฉันก็ร้องไห้ตามไปด้วย
ฉากนอกในเราสร้างกรรม ใช้ธรรมชาติเป็นฉากหลังแต่กลับเพิ่มความโดดเดี่ยวให้ตัวละคร ป่าเขียวขจีแต่ใจคนกลับมืดมน ลูกชายพยุงพ่อเดินช้าๆ เหมือนเวลาหยุดนิ่ง ความขัดแย้งระหว่างความงามของธรรมชาติกับความเจ็บปวดของมนุษย์ช่างน่าสะเทือนใจ
ในเราสร้างกรรม บทบาทกลับด้านอย่างน่าเจ็บปวด ลูกสาวต้องปลอบแม่ที่แทบขาดสติ ลูกชายต้องเป็นเสาหลักให้พ่อที่ทรุดโทรม ชีวิตบางครั้งบังคับให้เราโตเร็วกว่าที่ควรจะเป็น ความรับผิดชอบที่ไม่มีใครอยากได้แต่ต้องรับไว้