ต้องชื่นชมทีมเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับใน ลมโรยรักเก่า ปลิวสู่ทรวงอ๋อง มากๆ โดยเฉพาะปิ่นปักผมของหญิงสาวแต่ละคนที่บ่งบอกบุคลิก หญิงชุดส้มดูเรียบง่ายแต่สง่างาม ในขณะที่หญิงชุดฟ้าดูวิจิตรแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ช่วยเสริมให้ตัวละครมีมิติและดูสมจริงยิ่งขึ้น เป็นงานผลิตที่ใส่ใจจริงๆ
ฉากวงล้อมโต๊ะอาหารคือไฮไลท์ที่แท้จริง ทุกคนต่างเล่นบทของตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ หญิงชุดเขียวที่ดูเป็นผู้ใหญ่ที่สุดกลับเป็นคนเริ่มเกมด้วยการยกแก้วขึ้นก่อน ในขณะที่ชายชุดน้ำเงินดูสงบแต่สายตากลับจับจ้องทุกการเคลื่อนไหว มันคือสงครามน้ำลายที่ไม่มีเสียงปืน แต่ดุเดือดไม่แพ้กัน ดูแล้วต้องกดหยุดวิเคราะห์สีหน้ากันเลยทีเดียว
ตัวละครหญิงรับถือถาดเหล้าดูจะมีความสำคัญมากกว่าที่คิด สีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลและการถูกหญิงชุดม่วงจ้องมองอย่างจับผิด ชวนให้เดาว่าในเหยือกเหล้านั้นอาจมีอะไรพิเศษ หรือเธออาจกำลังถูกบังคับให้ทำเรื่องไม่ดี ฉากนี้ใน ลมโรยรักเก่า ปลิวสู่ทรวงอ๋อง ทำเอาคนดูใจหายใจคว่ำตามไปด้วย อยากให้เธอปลอดภัยจริงๆ
การถ่ายภาพในฉากกลางคืนทำได้ดีมาก แสงเทียนที่ส่องสว่างเพียงบางส่วนทำให้เห็นอารมณ์ตัวละครได้ชัดเจน โดยเฉพาะฉากที่หญิงชุดส้มยกแก้วขึ้นดื่ม แสงสะท้อนในดวงตาของเธอสื่อถึงความตัดสินใจบางอย่างที่อาจเปลี่ยนทุกอย่างได้ การใช้แสงเงาใน ลมโรยรักเก่า ปลิวสู่ทรวงอ๋อง ช่วยขับเน้นอารมณ์ได้โดยไม่ต้องพึ่งคำพูดเยอะเลย
ชอบจังหวะการเล่าเรื่องที่ค่อยๆ ไต่ระดับความตึงเครียด จากฉากเดินผ่านทางเดินที่ดูเงียบสงบ มาสู่งานเลี้ยงที่ดูครึกครื้นแต่แฝงความระแวง จนมาถึงจุดพีคที่ทุกคนยกแก้วขึ้นพร้อมกัน คนดูจะรู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในวงเลี้ยงนั้นจริงๆ และคอยลุ้นว่าแก้วใบไหนจะมีปัญหา เป็นเทคนิคการเล่าเรื่องที่ทำให้ ลมโรยรักเก่า ปลิวสู่ทรวงอ๋อง น่าติดตามมาก