ชอบวิธีเล่าเรื่องผ่านสายตาของเฉินอ้ายที่พยายามเก็บความรู้สึกแต่สุดท้ายก็ต้องระเบิดออกมาตอนพ่อมาถึง การที่เขายอมโดนรังแกเพื่อปกป้องคนอื่นแสดงถึงจิตใจที่เข้มแข็ง แม้ภายนอกจะดูเงียบแต่ภายในเต็มไปด้วยพลัง เรื่อง ราชันมาเฟีย ทำได้ดีมากในการสร้างตัวละครที่มีมิติ
ตอนที่กลุ่มนักเรียนถือไม้เบสบอลมาล้อมเฉินอ้ายแล้วรถสปอร์ตสีขาวพุ่งเข้ามาช่วยนั้นตื่นเต้นมาก การตัดต่อภาพเร็วและดนตรีประกอบเร้าใจทำให้หัวใจเต้นแรง เป็นฉากที่แสดงให้เห็นว่าใน ราชันมาเฟีย ไม่มีใครสามารถรังแกคนของเราได้โดยไม่มีผลตามมา
ตัวละครพี่เซี่ยที่ขับรถสปอร์ตมาช่วยเฉินอ้ายนั้นเท่มาก ทั้งลุคและท่าทางที่แสดงออกถึงความมั่นใจทำให้เธอกลายเป็นตัวละครที่น่าสนใจทันที การที่เธอปรากฏตัวในจังหวะสำคัญทำให้เรื่อง ราชันมาเฟีย น่าติดตามมากขึ้นเรื่อยๆ
เรื่องราวใน ราชันมาเฟีย ไม่ได้มีแค่ฉากต่อสู้แต่ยังแฝงข้อคิดเรื่องการใช้อำนาจอย่างถูกต้อง พ่อของเฉินอ้ายสอนให้รู้ว่าอำนาจที่แท้จริงไม่ใช่การข่มขู่แต่คือการปกป้องคนที่รัก ฉากที่เขาลงโทษครูที่ทำผิดนั้นทำให้ผู้ชมรู้สึกสะใจและได้คิดตาม
ฉากที่พ่อของเฉินอ้ายเดินเข้ามาในห้องเรียนแล้วจัดการครูที่รังแกลูกชายมันสะใจมากจริงๆ การแสดงออกทางสีหน้าของพ่อที่ดูนิ่งแต่แฝงความดุดันทำให้ขนลุกซู่ เป็นฉากที่แสดงให้เห็นว่าใน ราชันมาเฟีย ความรักของพ่อที่มีต่อลูกนั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน ใครที่ดูแล้วไม่รู้สึกอินถือว่าพลาดมาก