ชอบฉากที่ทั้งคู่ นั่งกินข้าวด้วยกันแต่ต่างคนต่างทำ ชายหนุ่มทำงานบนแล็ปท็อปส่วนหญิงสาวกินข้าวอย่างเงียบเชียบ บรรยากาศอึดอัดแต่ดึงดูดให้ติดตามต่อ ราวกับมีกำแพงบางๆ กั้นกลางระหว่างพวกเขา เรื่องราวใน รักที่ไปไม่ถึง ดูเหมือนจะมีความขัดแย้งหรือความเข้าใจผิดบางอย่างที่ทำให้ความสัมพันธ์เย็นชาลง การแสดงสีหน้าของนักแสดงสื่ออารมณ์ได้ดีมาก
น่าสนใจมากที่เห็นการเปลี่ยนลุคของพระเอกจากชุดลำลองสีขาวสบายๆ มาเป็นสูทสีน้ำตาลดูภูมิฐานใส่แว่นตา ฉากนี้ดูเหมือนเวลาจะผ่านไปหรือสถานการณ์เปลี่ยนไป เขาเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีมั่นใจแต่สีหน้าเคร่งขรึม การพบปะกับหญิงอีกคนและชายอีกคนทำให้เรื่องราวใน รักที่ไปไม่ถึง น่าติดตามมากขึ้น อยากรู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทั้งหมดเป็นอย่างไร
ฉากที่หญิงสาวร้องไห้ช่างสะเทือนใจมาก น้ำตาที่ไหลลงมาบนแก้มสื่อถึงความเจ็บปวดที่สะสมมานาน การที่เธอต้องยืนมองชายหนุ่มเดินจากไปหรือหันหลังให้ช่างเป็นภาพที่บีบหัวใจ เรื่องราวใน รักที่ไปไม่ถึง ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความเสียใจและความหวังที่พังทลาย การแสดงของนักแสดงหญิงทำให้ผู้ชมรู้สึกเจ็บปวดไปกับตัวละคร อยากให้เธอมีความสุขบ้าง
ต้องชื่นชมทีมสร้างที่ใส่ใจในรายละเอียดทุกฉาก ตั้งแต่การจัดแสงในครัวตอนกลางคืน ไปจนถึงการตกแต่งห้องนั่งเล่นที่ดูหรูหราแต่เย็นชา ทุกองค์ประกอบช่วยเสริมอารมณ์ของเรื่อง รักที่ไปไม่ถึง ได้อย่างลงตัว ฉากที่ตัวละครนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างหรือยืนหันหลังให้กัน ล้วนสื่อถึงความห่างเหินทางอารมณ์ เป็นซีรีส์ที่ดูแล้วต้องคิดตามและอินกับตัวละครมาก
ฉากเปิดเรื่องในครัวตอนกลางคืนช่างงดงามและเศร้าสร้อย แสงไฟสลัวสะท้อนความเหงาของหญิงสาวที่แอบกินขนมคนเดียว การปรากฏตัวของชายหนุ่มทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปทันที ความเงียบระหว่างทั้งสองคนใน รักที่ไปไม่ถึง บอกเล่าเรื่องราวมากมายโดยไม่ต้องใช้คำพูด สายตาที่มองกันเต็มไปด้วยความซับซ้อนและความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ ช่างเป็นฉากที่ดึงอารมณ์ผู้ชมได้ลึกซึ้ง