ยิ่งโดนเกลียด ยิ่งเทพ
ความลับของหมูสีฟ้า
ใครจะไปคิดว่าฉากต่อสู้สุดเข้มข้นจะตัดมาที่เจ้าหมูโพลีกอนสีฟ้าถือป้ายภาษาจีน มันช่างเป็นมุกตลกที่แปลกใหม่และทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงได้ทันที ฉากที่หมูตัวนั้นถูกกระดาษปลิวใส่จนล้มดูน่าเอ็นดูมาก เป็นการแทรกความฮาที่ลงตัวสุดๆ ในเรื่องยิ่งโดนเกลียด ยิ่งเทพ ทำให้คนดูไม่เครียดเกินไปกับการต่อสู้
นางเอกผู้ไร้เทียมทาน
ต้องยอมรับเลยว่านางเอกในเรื่องนี้เก่งเกินบรรยาย การที่เธอสามารถควบคุมธาตุได้หลายอย่างพร้อมกันทั้งไฟ น้ำแข็ง และสายฟ้า ทำให้เธอโดดเด่นกว่าใครในห้องเรียน ฉากที่เธอยืนกอดอกแล้วยิ้มอย่างมั่นใจหลังจากจัดการคู่ต่อสู้ได้หมดจดนั้นช่างดูสง่างามมาก เรื่องยิ่งโดนเกลียด ยิ่งเทพ สร้างตัวละครหญิงที่แข็งแกร่งและน่าประทับใจจริงๆ
ฉากต่อสู้ที่อลังการ
การออกแบบฉากต่อสู้ในเรื่องนี้ทำออกมาได้สวยงามมาก โดยเฉพาะเอฟเฟกต์เวทมนตร์ที่สว่างไสวไปทั่วห้องโถง ฉากที่น้ำแข็งพุ่งออกมาจากพื้นและแตกกระจายดูสมจริงมาก แสงที่ส่องผ่านหน้าต่างกระจกสีเพิ่มบรรยากาศให้ดูขลังยิ่งขึ้น เรื่องยิ่งโดนเกลียด ยิ่งเทพ ใส่ใจในรายละเอียดของฉากหลังได้ดีมาก ทำให้การต่อสู้ดูยิ่งใหญ่และน่าตื่นเต้น
ปฏิกิริยาของเพื่อนๆ ในห้อง
สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจไม่ใช่แค่การต่อสู้ แต่รวมถึงปฏิกิริยาของเพื่อนๆ ในห้องเรียนที่ต่างพากันตกใจและหวาดกลัวเมื่อเห็นพลังของนางเอก ฉากที่ทุกคนลุกขึ้นจากเก้าอี้และมองด้วยความประหลาดใจนั้นสื่ออารมณ์ได้ดีมาก เรื่องยิ่งโดนเกลียด ยิ่งเทพ ทำให้เรารู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในห้องเรียนนั้นจริงๆ และร่วมรู้สึกไปกับตัวละครอื่นๆ
ความเท่ของตัวละครชาย
แม้ว่านางเอกจะโดดเด่นมาก แต่ตัวละครชายในเรื่องนี้ก็มีความเท่ไม่แพ้กัน โดยเฉพาะตอนที่เขาใช้พลังไฟและพยายามป้องกันตัวเองจากน้ำแข็งของนางเอก ฉากที่เขาถูกน้ำแข็งเกาะที่รองเท้าจนขยับไม่ได้ดูตลกแต่ก็น่าสงสารด้วย เรื่องยิ่งโดนเกลียด ยิ่งเทพ สร้างตัวละครชายที่มีเสน่ห์และทำให้คนดูเอาใจช่วยแม้จะแพ้ในการต่อสู้
