ชอบซีนที่เด็กน้อยยืนอยู่ตรงกลางระหว่างผู้ใหญ่สองคน สายตาของเธอฉลาดมาก เหมือนรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นแต่ไม่พูดอะไรออกมา การแสดงของเด็กคนนี้เก่งเกินวัยจริงๆ ทำให้คนดูอย่างเราต้องคอยเดาว่าเธอคิดอะไรอยู่ และสุดท้ายรอยยิ้มของเธอตอนจบก็ทำให้ใจละลายเลย ตัดใจปุ๊บ ชีวิตพุ่งปั๊บ
ฉากที่เปลี่ยนไปเป็นโรงเรียนดูสดใสและมีชีวิตชีวามาก อาคารสีแดงสวยเด่นเป็นสง่า เด็กๆ วิ่งเล่นกันอย่างมีความสุข บรรยากาศแบบนี้ทำให้รู้สึกอยากส่งลูกไปเรียนจริงๆ ฉากนี้ตัดต่อได้ดีมาก เปลี่ยนจากบรรยากาศตึงเครียดมาเป็นความสดใสได้อย่างลงตัว ดูแล้วสบายตาสุดๆ
ซีนที่ผู้ชายจับมือเด็กน้อยเดินเข้าไปในโรงเรียนดูอบอุ่นมาก แม้จะไม่มีคำพูดแต่การกระทำบอกทุกอย่างได้ชัดเจนว่าเขารักและห่วงใยเธอแค่ไหน การแสดงออกทางสีหน้าและภาษากายของนักแสดงนำทำให้คนดูอินไปกับเรื่องราวได้ง่ายมาก ดูแล้วอยากมีครอบครัวแบบนี้บ้างจริงๆ
ชอบซีนที่กลุ่มเด็กชายยืนคุยกันอยู่ ดูเหมือนจะมีอะไรซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง การแต่งตัวและท่าทางของเด็กแต่ละคนดูมีเอกลักษณ์มาก โดยเฉพาะเด็กชายที่ใส่เสื้อลายทางดูมีมาดผู้นำกลุ่ม ฉากนี้ทำให้คนดูต้องรอคอยว่าเรื่องต่อไปจะเป็นอย่างไร ตื่นเต้นมากจริงๆ
ชอบวิธีที่เรื่องเล่าเปลี่ยนอารมณ์จากตึงเครียดมาเป็นอบอุ่นได้อย่างรวดเร็ว ไม่ยืดเยื้อน่าเบื่อ แต่ละฉากมีความหมายและขับเคลื่อนเรื่องราวไปข้างหน้าได้ดีมาก การแสดงของนักแสดงทุกคนสมจริงมาก ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวจริงๆ