Sokaktaki Adalet'te karakterlerin yüz ifadeleri bile çok şey anlatıyor. Özellikle sarı yelekli kadının gözlerindeki korku ve direnç mükemmel oynanmış. Karşısındaki adamların ise umursamaz ve tehditkar halleri gerilimi artırıyor. Bu tür detaylar dizinin kalitesini gösteriyor. Her sahne ayrı bir hikaye gibi.
Pazar yerinin canlılığı ile yaşanan dramın tezatlığı Sokaktaki Adalet'te çok iyi kullanılmış. Renkli sebze tezgahları arasında geçen bu gergin diyaloglar izleyiciyi şaşırtıyor. Arka plandaki kalabalığın ilgisizliği de olayın vahametini vurguluyor. Mekan kullanımı konusunda yönetmen gerçekten başarılı.
Çocuğun annesinin eteğine yapışması ve korku dolu bakışları Sokaktaki Adalet'in en vurucu anlarından biri. Bu sahne izleyicinin kalbine dokunuyor. Kadının ise hem korkup hem de çocuğunu korumaya çalışması takdire şayan. Böyle sahneler diziyi sıradan bir yapımdan ayırıyor ve unutulmaz kılıyor.
Kırmızı desenli ceket giyen karakterin o sırıtışı ve aşağılayıcı konuşma tarzı Sokaktaki Adalet'te nefret uyandırıyor ama aynı zamanda oyunculuğun gücünü gösteriyor. İzleyici olarak ondan nefret etmemiz gerekiyor ve bunu başarıyorlar. Kötü karakter tasarımı ve oyuncu seçimi yerinde olmuş.
Kadının hiçbir şey söyleyemeyip sadece bakışlarıyla direnmesi Sokaktaki Adalet'te çok güçlü bir anlatım. Bazen en büyük çığlıklar sessizce atılır. O anki çaresizlik ve öfke karışımı ifadeyi yakalamak zor bir iştir ama burada başarmışlar. Oyuncunun mimikleri gerçekten çok başarılı.