Burcu'nun babasına karşı duyduğu öfke, onu kurtarmasıyla çelişiyor. 'Seni affetmedim' derken bile yanında kalması, içsel çatışmanın en güzel yansıması. Görev Sadakati bu ikilemi o kadar iyi işliyor ki, izlerken kendi aile ilişkilerimizi sorguluyoruz.
'Kızını korumak bir babanın görevidir' cümlesi, tüm sahneyi özetliyor. Babanın son nefesinde bile kızı için endişelenmesi, fedakarlığın zirvesi. Görev Sadakati, babalık temasını bu kadar derin işleyen nadir yapımlardan. İzlerken gözlerim doldu.
Burcu'nun 'geçmişte sebepleri vardı' demesi, hikayenin katmanlarını gösteriyor. Babanın terk edişi, şimdi kurtarışı... Görev Sadakati, zaman atlamalarıyla bile duyguyu kaybetmiyor. Her sahne bir öncekini anlamlı kılıyor. Mükemmel kurgu!
Hastane sahnesinde babanın acı içinde kıvranması, Burcu'nun donup kalması... Kelimeler yok ama her şey konuşuluyor. Görev Sadakati, diyalogdan çok bakışlarla hikaye anlatmayı başarıyor. Bu tür sahneler sinema tarihine geçmeli.
Burcu'nun 'sen bencil bir insandın' deyip sonra yanında kalması, karakter gelişiminin zirvesi. Görev Sadakati, kadın karakterleri bu kadar çok boyutlu yazan nadir yapımlardan. İzleyici olarak onun yerine kendimizi koyuyoruz.