เรื่องย่อ
แนะนำล่าสุด
ฉากเปิดที่ทรงพลังมาก
ฉากแรกที่ประตูเหล็กเปิดออกแล้วพระเอกเดินออกมาพร้อมกระเป๋าใบเก่า มันให้ความรู้สึกเหมือนเขาเพิ่งผ่านอะไรมาอย่างหนักหน่วง แสงแดดที่สาดส่องลงมาตัดกับบรรยากาศคุกที่มืดมน ทำให้ตัวละครดูโดดเด่นมาก การแสดงออกทางสีหน้าบอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลยจริงๆ ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วรู้สึกอินมาก
การเปลี่ยนฉากที่คาดไม่ถึง
จากฉากคุกที่ดูจริงจัง จู่ๆ ก็ตัดไปฉากชายหาดที่มีพายุฝนฟ้าคะนอง พระเอกในชุดดำถือมีดเปื้อนเลือด ยืนอยู่ท่ามกลางศพ มันช่างเป็นภาพที่ดราม่าและเข้มข้นมาก ฟ้าผ่าที่ส่องสว่างทำให้เห็นรายละเอียดบนใบหน้าเขาชัดเจนขึ้น ความเจ็บปวดในดวงตานั้นสื่อออกมาได้ดีมาก เรื่องเจ้าพ่อขายข้าว มีฉากแบบนี้ด้วยเหรอ
รายละเอียดเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่
ชอบฉากโคลสอัพที่น้ำฝนไหลผ่านใบหน้าพระเอก มันสื่อถึงความเหนื่อยล้าและความเจ็บปวดได้ดีมาก เลือดที่ไหลจากปากและรอยแผลบนใบหน้าทำให้รู้ว่าเขาเพิ่งผ่านการต่อสู้มาอย่างหนัก การแสดงสีหน้าจากโกรธแค้นกลายเป็นว่างเปล่า มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ทรงพลังมากจริงๆ
ฉากชายหาดที่หลอน
ฉากที่พระเอกยืนอยู่ท่ามกลางศพบนชายหาดตอนกลางคืน มันให้ความรู้สึกเหมือนเขาเป็นปีศาจที่เพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจบางอย่าง คลื่นทะเลที่ซัดเข้ามาพร้อมสายฝนทำให้บรรยากาศดูน่ากลัวมากขึ้น ฟ้าผ่าที่ส่องสว่างเป็นระยะๆ ทำให้เห็นศพเรียงรายอยู่รอบตัวเขา ช่างเป็นภาพที่ติดตาจริงๆ
การเปลี่ยนโทนเรื่องอย่างฉับพลัน
จากฉากดราม่าเข้มข้น จู่ๆ ก็ตัดไปฉากปาร์ตี้ตอนพระอาทิตย์ตกดิน มันช่างเป็นการเปลี่ยนอารมณ์ที่รวดเร็วมาก พระเอกที่ก่อนหน้านี้ดูน่ากลัว กลับมาทำอาหารในชุดเอี๊ยมเปื้อนน้ำมัน ยิ้มให้สาวๆ อย่างอบอุ่น มันทำให้เห็นว่าตัวละครนี้มีหลายมิติมาก เรื่องเจ้าพ่อขายข้าว เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก
ฉากปาร์ตี้ที่อบอุ่น
ชอบฉากที่พระเอกทำอาหารให้เด็กๆ กินตอนพระอาทิตย์ตกดิน แสงสีทองที่สาดส่องลงมาทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นมาก เขาที่ยิ้มให้สาวๆ อย่างใจดี มันช่างต่างจากฉากก่อนหน้านี้มาก การเปลี่ยนจากนักฆ่ามาเป็นพ่อครัวมันทำให้ตัวละครดูมีมิติมากขึ้นจริงๆ
ตัวละครหญิงที่น่าสนใจ
สาวๆ ในเรื่องแต่ละคนมีบุคลิกที่แตกต่างกันมาก คนหนึ่งใส่เสื้อสีชมพูดูอ่อนโยน อีกคนใส่เสื้อดำเขียนว่า บลิงบลิง ดูมั่นใจและกล้าแสดงออก การพูดคุยกันของพวกเธอทำให้เรื่องดูมีชีวิตชีวามากขึ้น โดยเฉพาะฉากที่พวกเธอหัวเราะร่วมกัน มันช่างเป็นช่วงเวลาที่สดใสจริงๆ
การแต่งกายที่สื่อตัวละคร
ชอบการแต่งกายของตัวละครแต่ละคนที่สื่อถึงบุคลิกได้ชัดเจน พระเอกในฉากคุกใส่แจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาลดูแข็งกร้าว แต่ในฉากปาร์ตี้กลับใส่เสื้อยืดและเอี๊ยมทำอาหารดูอบอุ่น ส่วนสาวๆ ก็แต่งตัวตามสไตล์วัยรุ่นทั่วไป มันทำให้เรื่องดูสมจริงมากขึ้น เรื่องเจ้าพ่อขายข้าว ใส่ใจรายละเอียดตรงนี้มาก
แสงและสีที่ใช้ในเรื่อง
การใช้แสงในเรื่องนี้ทำได้ดีมาก ฉากคุกใช้แสงเย็นและมืดมน ฉากชายหาดใช้แสงฟ้าผ่าที่สว่างจ้า ฉากปาร์ตี้ใช้แสงพระอาทิตย์ตกดินสีทอง มันช่วยสร้างอารมณ์ให้กับแต่ละฉากได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะฉากที่แสงทองสาดส่องลงมาบนใบหน้าสาวๆ มันช่างสวยงามมากจริงๆ
เรื่องราวที่คาดเดาไม่ได้
ดูเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่ามันคาดเดาไม่ได้เลย จากฉากที่พระเอกดูเหมือนนักฆ่าอันตราย กลับกลายเป็นคนทำอาหารใจดีให้เด็กๆ มันทำให้สงสัยว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นใครกันแน่ การเปลี่ยนฉากที่รวดเร็วทำให้คนดูต้องติดตามตลอด เรื่องเจ้าพ่อขายข้าว ทำได้ดีมากในการสร้างความสงสัยให้กับคนดู
รีวิวตอนนี้
ดูเพิ่มเติม