ฉากเปิดเรื่องช่างน่าขนลุกเมื่ออัลเลน เดวิส เดินทางมาถึงคฤหาสน์ด้วยรถม้า แต่สิ่งที่ทำให้ฉันสะดุ้งคือฉากในห้องใต้ดินที่โฟลเวน กำลังร้องไห้ข้างหีบศพ ความตึงเครียดระหว่างเธอกับชายชุดดำที่ถือขนนกเขียนหนังสือช่างน่ากลัวมาก เหมือนเขากำลังบังคับให้เธอเซ็นสัญญาบางอย่าง ดูในแอปเน็ตชอร์ต แล้วรู้สึกเหมือนได้ดูหนังใหญ่จริงๆ บรรยากาศมืดมนและดนตรีประกอบช่วยขับเน้นความเศร้าได้ดีมาก
พล็อตเรื่องในหลับใหลเพื่อลืม น่าสนใจมากตรงที่มีการสลับฉากไปมา ระหว่างปัจจุบันที่เต็มไปด้วยความเศร้า กับอดีตที่สดใสในวัยเด็ก ฉากงานวันเกิดที่แม่สวมมงกุฎให้ลูกสาวช่างอบอุ่น แต่พอตัดภาพมาที่จานินา ตกบันไดเลือดท่วมใจแทบหยุดเต้น การแสดงของเด็กๆ สมจริงมาก โดยเฉพาะสีหน้าตกใจของโฟลเวน ที่เห็นเพื่อนเจ็บ ทำให้คนดูอินไปกับดราม่าครอบครัวนี้สุดๆ
ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างกระจกควิกซิลเวอร์ สครายอิง มิเรอร์ ที่สะท้อนภาพข้างนอกเข้ามาในห้อง มันเหมือนเป็นสัญลักษณ์ว่าความลับกำลังจะถูกเปิดเผย ชายชุดดำที่ดูน่ากลัวกลับมีแววตาที่ซับซ้อนเวลาคุยกับโฟลเวน ไม่รู้ว่าเขาเป็นศัตรูหรือผู้ช่วยกันแน่ การดำเนินเรื่องในแอปเน็ตชอร์ต ทำได้ลื่นไหล ไม่ยืดเยื้อ ทำให้เราอยากกดดูตอนต่อไปทันที
ตัวละครโฟลเวน น่าสงสารมากที่ต้องมารับบทเป็นทายาททั้งที่ยังเด็กขนาดนั้น ฉากที่เธอสัมผัสโลงศพแล้วร้องไห้โฮออกมาทำเอาคนดูน้ำตาซึมตามเลย ยิ่งพอเห็นใบมรณบัตรที่มีชื่อเธอและตราผนึกสีแดง ยิ่งทำให้สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เรื่องนี้เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก ใครที่ชอบแนวดราม่าแฟนตาซีต้องไม่พลาดหลับใหลเพื่อลืม รับรองว่าติดหนึบ
แค่ไม่กี่นาทีก็ได้เห็นความวุ่นวายของเฮาส์ เดวิส แล้ว ทั้งอัลเลน ที่ดูเคร่งขรึม เอลิซาเบธ ที่ร้องไห้ไม่หยุด และอาเบล ที่ดูเป็นผู้ใหญ่ที่สุดแต่ก็ซ่อนความกังวลไว้ ฉากที่เด็กๆ วิ่งออกมาแล้วเห็นจานินา นอนกองกับพื้นคือจุดพีคมาก เสียงกรีดร้องของโฟลเวน ดังจนแทบทะลุจอแอปเน็ตชอร์ต การแสดงของนักแสดงทุกคนดูเป็นธรรมชาติมาก ทำให้เราเชื่อในตัวละครเหล่านี้จริงๆ
ต้องยกนิ้วให้ทีมศิลป์ของหลับใหลเพื่อลืม เลย ฉากปราสาทที่มืดครึ้มใต้ฟ้าหม่น ห้องโถงใหญ่ที่มีแสงส่องลงมาเพียงริบหรี่ รวมถึงชุดเครื่องแต่งกายที่วิจิตรบรรจงทุกดีเทล มันช่วยสร้างอรรถรสในการดูได้มากทีเดียว โดยเฉพาะฉากที่ชายชุดดำยื่นหีบไม้ให้โฟลเวน แสงเงาในฉากนั้นช่างน่าค้นหาจริงๆ ดูแล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกเวทมนตร์เลย
ฉากย้อนอดีตที่โฟลเวน นั่งรอเพื่อนในห้องนอนแล้วมีแสงสว่างส่องเข้ามาตอนประตูเปิด ช่างเป็นภาพที่สวยงามและบริสุทธิ์มาก แต่พอมาเจอฉากปัจจุบันที่เธอต้องเผชิญหน้ากับความตายและความลับของตระกูล มันช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิง การแสดงของเด็กหญิงที่รับบทโฟลเวน ในวัยเด็กและวัยรุ่นทำได้ดีมาก สื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งจนคนดูใจสลายตาม ดูในแอปเน็ตชอร์ต แล้วรู้สึกคุ้มค่าทุกนาที
ฉากที่ชายชุดดำกำลังเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษเก่าๆ ด้วยขนนก แล้วมีสัญลักษณ์วงกลมประหลาดปรากฏขึ้น มันชวนให้สงสัยมากว่าเขาทำพิธีอะไรอยู่ หรือกำลังผูกมัดโฟลเวน ด้วยเวทมนตร์กันแน่ พอดูใบมรณบัตรตอนท้ายที่มีเลือดหยดใส่ ยิ่งทำให้ปมดราม่าเข้มข้นขึ้นไปอีก เรื่องหลับใหลเพื่อลืม นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ใครที่ชอบไขปริศนาต้องชอบแน่ๆ
ฉากที่เอลิซาเบธ เดวิส กอดลูกๆ แล้วร้องไห้โฮออกมาคือฉากที่เรียกน้ำตาได้มากที่สุดในเรื่องนี้แล้ว สีหน้าของเธอที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความรักที่มีต่อลูก มันสื่อออกมาทางสายตาได้ชัดเจนมาก แม้จะไม่มีบทพูดเยอะแต่การแสดงของเธอทรงพลังมาก ดูแล้วรู้สึกสงสารตระกูลนี้ที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ แอปเน็ตชอร์ต มีซีรีส์ดีๆ แบบนี้ให้ดูเยอะจริงๆ แนะนำให้ลองเข้าไปดูกัน
การที่เรื่องเล่าสลับไปมาระหว่างความสุขในวัยเด็กกับความโศกเศร้าในปัจจุบัน ทำให้เราเห็นภาพรวมของโศกนาฏกรรมนี้ได้ชัดเจนขึ้น ฉากที่จานินา ตกบันไดแล้วชี้มือไปที่โฟลเวน คือจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้ทุกอย่างพังทลายลง สีหน้าตกใจของเด็กทุกคนในฉากนั้นคือของจริงมาก เรื่องหลับใหลเพื่อลืม เล่นกับความรู้สึกคนดูได้เก่งมาก ดูจบแล้วอยากกดดูต่อทันทีเลย
รีวิวตอนนี้
ดูเพิ่มเติม