เด็กชายวิ่งใต้สายฝน ถือร่มและถุงสีฟ้า ใบหน้าเปื้อนโคลนแต่ยังยิ้มได้ 😊 ส่วนเด็กหญิงยืนมองสร้อยห้อยคอที่เขาให้ไว้... ฉากนี้ไม่ได้บอกว่าพวกเขาจะพบกันอีกเมื่อไหร่ แต่บอกว่าความทรงจำบางอย่างไม่เคยแห้งแม้ถูกน้ำสาด 🌧️ รุ่นพี่ที่รักเธอ คือเรื่องของเวลาที่กลับมาหาเราแบบไม่ทันตั้งตัว
คืนนั้นรถหรูจอดเงียบ ผู้หญิงในชุดดำเดินลงมาพร้อมเสียงโทรศัพท์ที่สั่นระทึก 📞 ขณะที่เขาอยู่บนเตียง หน้าตาเจ็บปวดเหมือนถูกขว้างใส่ด้วยความจริง... ความตึงเครียดไม่ได้อยู่ที่คำพูด แต่อยู่ที่การหายใจที่ถี่ขึ้นทีละน้อย 💔 รุ่นพี่ที่รักเธอ ไม่ใช่แค่ชื่อเรื่อง แต่คือคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ