ฉากที่พ่อกลับมาพร้อมดอกไม้และอาหารดูเหมือนจะเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ แต่เมื่อแม่คนใหม่ปรากฏตัวขึ้น รอยยิ้มของเด็กน้อยกลับเปลี่ยนไปเป็นความอึดอัดใจ การที่พ่อพยายามทำตัวดีแต่กลับถูกมองข้ามโดยลูกสาว ทำให้รู้สึกได้ว่าความรักแห่งทรยศอาจไม่ได้มาจากคนรัก แต่มาจากความไม่เข้าใจในครอบครัว
ช่อกุหลาบสีแดงที่พ่อถือมาให้นั้นสวยงามมาก แต่กลับกลายเป็นสัญลักษณ์ของความเจ็บปวดเมื่อแม่รับไปแล้วสีหน้ากลับไม่มีความสุขอย่างที่ควรจะเป็น ฉากนี้ในรักแห่งทรยศสื่อถึงความสัมพันธ์ที่ดูดีจากภายนอกแต่ข้างในกลับเต็มไปด้วยรอยร้าวที่ซ่อมแซมไม่ได้ง่ายๆ เลย
ไม่ต้องมีคำพูดเยอะแยะ แค่สายตาระหว่างพ่อกับแม่ตอนนั่งกินข้าวก็บอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว ความเงียบที่ดังกว่าเสียงใดๆ ทำให้เรารู้สึกถึงความอึดอัดใจของตัวละครในเรื่องรักแห่งทรยศได้อย่างชัดเจน เป็นฉากที่แสดงฝีมือการแสดงได้ยอดเยี่ยมมาก
จากฉากที่พ่อเตรียมตัวไปซื้อของและจัดโต๊ะอาหารอย่างพิถีพิถัน กลับต้องมาจบลงด้วยความเงียบงันเมื่อโทรศัพท์ดังขึ้น ช่างเป็นความขัดแย้งที่เจ็บปวดจริงๆ สำหรับเรื่องราวในรักแห่งทรยศเรื่องนี้ ที่ทำให้เราเห็นว่าการพยายามรักษาความสัมพันธ์บางครั้งก็อาจสายเกินไป
ตัวละครแม่เลี้ยงที่ปรากฏตัวขึ้นมามีบทบาทที่น่าสนใจมาก ทั้งความพยายามที่จะเข้าหาเด็กน้อยแต่กลับถูกปฏิเสธอย่างเงียบๆ ทำให้เห็นถึงความยากลำบากในการสร้างครอบครัวใหม่ ฉากนี้ในรักแห่งทรยศทำให้เราเห็นมุมมองใหม่ๆ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ในครอบครัว
ใครจะคิดว่าฉากอาหารค่ำที่ดูโรแมนติกจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาใหญ่ การที่โทรศัพท์ดังขึ้นในจังหวะที่สำคัญที่สุดทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปทันที เป็นพล็อตเรื่องที่เขียนได้ฉลาดมากสำหรับรักแห่งทรยศ ที่ทำให้คนดูต้องติดตามต่อว่าเรื่องราวจะจบลงอย่างไร
บรรยากาศโรแมนติกที่พ่อจัดให้แม่ช่างสวยงาม แต่โทรศัพท์ที่วางอยู่ตรงกลางโต๊ะกลับส่งเสียงเรียกชื่อ 'น้องชาย' ที่ดูไม่ชอบมาพากล ความเงียบที่เกิดขึ้นทันทีทำให้รู้ว่าเรื่องรักแห่งทรยศกำลังจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ความตึงเครียดที่มองผ่านแววตาของทั้งคู่ทำให้คนดูอย่างเราต้องกลั้นหายใจตามไปด้วย
รีวิวตอนนี้
ดูเพิ่มเติม