ฉากที่หญิงสาวผมขาววิ่งไปขอความช่วยเหลือจากชายผมดำแล้วถูกปฏิเสธช่างบีบหัวใจ เธอร้องไห้จนตัวสั่น วิงวอน ให้ช่วยพี่ชาย แต่เขากลับเย็นชาและบอกว่าเขาไม่สนใจชีวิตคนอื่นนอกจากตัวเอง คำพูดนั้นเหมือนมีดกรีดใจคนดูจริงๆ บรรยากาศมืดมิดยิ่งเสริมความสิ้นหวังได้สมบูรณ์แบบ
ตัวละครชายผมดำในเรื่องนี้มีความลึกลับและน่ากลัวในแบบของตัวเอง สายตาที่ว่างเปล่าและคำพูดที่ตัดขาดทุกความสัมพันธ์ทำให้เขาดูเหมือนปีศาจมากกว่ามนุษย์ การที่เขาบอกว่าเด็กหนุ่มคนนั้นเป็นแค่คนแปลกหน้าทั้งที่อีกฝ่ายร้องขอความช่วยเหลือ มันสะท้อนความโดดเดี่ยวที่น่ากลัวของตัวละครนี้มากจริงๆ
ตอนจบที่หมีอสูรคำรามใส่เด็กหนุ่มที่กำลังจะหมดลมหายใจพร้อมกับสายฟ้าฟาดลงมาช่างเป็นฉากที่ทิ้งปมไว้ให้คนดูคิดหนักมาก ความกลัวในสายตาของเด็กหนุ่มและความดุร้ายของสัตว์อสูรทำให้รู้สึกเหมือนกำลังดูฉากสุดท้ายก่อนพายุใหญ่จะมาถึง จริงๆ อยากดูต่อว่าใครจะรอดจากสถานการณ์นี้
ดู (พากย์เสียง) ระบบคืนสายเลือดอสูร แล้วรู้สึกเหมือนนั่งรถไฟเหาะตีลังกาอารมณ์ จากฉากต่อสู้ที่ตื่นเต้น มาสู่ฉากดราม่าที่บีบหัวใจ โดยเฉพาะฉากที่หญิงสาวร้องไห้ขอความช่วยเหลือแล้วถูกปฏิเสธ มันทำให้เราตั้งคำถามว่าในโลกนี้ยังมีใครที่พร้อมจะยื่นมือช่วยเหลือคนอื่นจริงๆ บ้างไหม
ฉากต่อสู้ระหว่างสิงโตเพลิงกับหมีอสูรช่างดุเดือดและน่าสะพรึงกลัวมาก เลือดสาดกระเซ็นจนน่าใจหาย แต่สิ่งที่ทำให้ฉันน้ำตาไหลคือสายตาของสิงโตที่พยายามปกป้องเด็กหนุ่มจนวาระสุดท้าย ความเสียสละนี้ช่างเจ็บปวดเหลือเกิน ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วอินมากจนต้องกดหยุดพักหายใจ