ฉากที่ชายชราพยายามต่อสู้แต่พ่ายแพ้ต่อพลังมหาศาลนั้นช่างน่าใจหาย การที่เขากรีดร้องและถูกกลืนกินโดยความมืดทำให้เห็นถึงความแตกต่างของพลังอำนาจอย่างชัดเจน คนดูอย่างเรารู้สึกสงสารแต่ก็ตื่นตาไปกับเอฟเฟกต์แสงสีฟ้าที่สวยงามมากครับ
ตอนที่เชือกขาดและเสาไฟล้มลง ทำให้หัวใจคนดูหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเลยครับ ความโล่งใจเมื่อพระเอกหลุดพ้นจากพันธนาการมันช่างสะใจจริงๆ ฉากนี้ในพลิกเกมสู่โหมดเทพ บอกเลยว่าทำออกมาได้ลุ้นระทึกจนต้องกำหมอนแน่นเลยครับ
ฉากที่หญิงสาวในชุดสีม่วงวิ่งเข้ากอดพระเอกนั้นซึ้งกินใจมากครับ น้ำตาของเธอและความโล่งใจของพระเอกสื่ออารมณ์ออกมาได้ดีสุดๆ เป็นฉากที่แสดงให้เห็นว่าความรักสามารถเอาชนะอุปสรรคทุกอย่างได้จริงๆ ดูแล้วอบอุ่นหัวใจมากครับ
ต้องยอมรับเลยว่าบทโพไซดอนในเรื่องนี้ดูมีเสน่ห์และน่าเกรงขามมาก รอยยิ้มเล็กน้อยตอนมองคู่รักนั้นสื่อถึงความเมตตาของเทพเจ้าได้อย่างลึกซึ้ง การแสดงออกทางสีหน้าทำให้ตัวละครดูมีมิติและน่าเชื่อถือสุดๆ ครับ
เอฟเฟกต์สายฟ้าและพลังน้ำในเรื่องนี้ทำออกมาได้เนียนตามากครับ โดยเฉพาะตอนที่ตรีศูลเปลี่ยนเป็นสีฟ้าแล้วปล่อยพลังออกมา มันดูอลังการงานสร้างจริงๆ คนดูรู้สึกเหมือนได้ไปยืนอยู่ในสนามประลองนั้นเลย สุดยอดมากครับ