ตอนแรกที่หนุ่มสูทน้ำเงินยืนโทรศัพท์อยู่ข้างนอกอาคาร สีหน้าเขาดูกังวลและมีความกดดันสูงมากพอเดินเข้าไปในห้องกลับเห็นภาพที่ช็อกสุดๆ คนสองคนนั่งคุยกันสนิทสนมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บรรยากาศในห้องนั้นเงียบจนน่ากลัวและความรู้สึกที่ถูกหักหลังมันชัดเจนมากจนคนดูอย่างเราต้องเกร็งตามไปด้วย จริงๆแล้วเรื่องราวในบทลงโทษรักทรยศมันซับซ้อนกว่าที่คิดเยอะเลยนะ แค่ฉากเดียวก็รู้แล้วว่าใครเล่นบทอะไรและใครกำลังถูกหลอกใช้
จุดที่น่าสนใจที่สุดคือตอนที่สาวชุดดำหยิบมือถือให้หนุ่มสูทสีน้ำตาลดู ภาพในจอโทรศัพท์นั่นน่าจะเป็นหลักฐานสำคัญบางอย่างที่ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง การที่พวกเขาพยายามซ่อนเรื่องบางอย่างไม่ให้คนอื่นรู้มันทำให้เราสงสัยว่าจริงๆแล้วใครกันแน่ที่เป็นคนร้าย การสืบหาความจริงในบทลงโทษรักทรยศนั้นสนุกมากเพราะแต่ละฉากมีปมให้แก้ตลอดและคนดูต้องคอยสังเกตทุกรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ
ฉากที่สาวชุดดำเดินเอาชาออกมาเสิร์ฟดูปกติแต่จริงๆแล้วเต็มไปด้วยความหมายแฝง เธอพยายามทำตัวให้ดูเป็นปกติที่สุดแต่สายตานั้นบอกอะไรหลายอย่าง หนุ่มสูทสีน้ำตาลก็ดื่มชาไปด้วยดูเอกสารไปด้วย ความไว้ใจระหว่างคนสองคนนี้ดูเหมือนจะมีรอยร้าวซ่อนอยู่ลึกๆ การดำเนินเรื่องในบทลงโทษรักทรยศทำได้ดีมากจนเราคาดเดาไม่ได้เลยว่าตอนต่อไปจะเป็นยังไงและใครจะเป็นคนชนะในเกมนี้
ชอบมากตรงที่กล้องจับภาพไปที่หนุ่มสูทน้ำเงินที่แอบมองอยู่ด้านหลัง สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความเจ็บปวดและความโกรธที่เก็บไว้ข้างใน การที่เขาต้องมายืนซ่อนตัวดูคนที่ตัวเองไว้ใจกำลังทำเรื่องไม่ดีมันช่างทรมานใจสุดๆ เลยทีเดียว เรื่องราวการแก้แค้นในบทลงโทษรักทรยศนั้นเข้มข้นมาก ใครที่ชอบดราม่าหนักๆต้องไม่พลาดเรื่องนี้เลยจริงๆเพราะอารมณ์มันพาไปจนหยุดดูไม่ได้
ฉากที่หนุ่มสูทสีน้ำตาลหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเอกสารนั่นคือจุดเปลี่ยนสำคัญเลยนะ เขาอาจจะกำลังวางแผนบางอย่างหรืออาจจะกำลังรวบรวมหลักฐานเพื่อจัดการใครบางคน การกระทำแต่ละอย่างล้วนมีเหตุผลรองรับเสมอ ไม่ใช่แค่ทำไปมั่วๆ อย่างที่เราคิดไว้ก่อนหน้า ความละเอียดของพล็อตในบทลงโทษรักทรยศทำให้เราต้องนั่งจ้องจอไม่กระพริบตาเลยเพราะกลัวจะพลาดข้อมูลสำคัญไป
เครื่องแต่งกายในเรื่องนี้บอกอะไรได้เยอะมากเลยนะ หนุ่มสูทน้ำเงินดูเป็นทางการและเคร่งขรึม ส่วนหนุ่มสูทสีน้ำตาลดูผ่อนคลายกว่าแต่แฝงความอันตรายไว้ข้างใน เสื้อผ้าแต่ละชุดถูกเลือกมาอย่างดีเพื่อสื่อถึงบุคลิกของตัวละครนั้นๆ การใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆน้อยๆแบบนี้ทำให้บทลงโทษรักทรยศดูมีคุณภาพมากขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งเลยจริงๆและช่วยส่งเสริมความสมจริงของเนื้อเรื่องได้เป็นอย่างดี
มีหลายฉากที่ตัวละครไม่พูดอะไรเลยแต่ใช้สายตาในการสื่อสารแทนคำพูด ความเงียบในห้องนั่งเล่นนั้นกดดันจนคนดูยังรู้สึกอึดอัดตามไปด้วย โดยเฉพาะตอนที่สาวชุดดำมองไปที่หนุ่มสูทสีน้ำตาล สายตานั้นมีความหมายซ่อนอยู่เยอะมาก การแสดงแบบนี้ต้องใช้ฝีมือจริงๆ ถึงจะทำให้บทลงโทษรักทรยศออกมาดูสมจริงและน่าติดตามขนาดนี้ได้และทำให้เราอินไปกับตัวละครทุกตัว
เรื่องราวไม่ได้เปิดเผยทุกอย่างออกมาพร้อมกันแต่ค่อยๆปล่อยข้อมูลออกมาทีละนิดให้คนดูได้คิดตาม เหมือนจิ๊กซอว์ที่เรากำลังต่อภาพให้สมบูรณ์ว่าใครคือคนดีใครคือคนร้าย ความสนุกอยู่ที่การคาดเดาว่าตอนต่อไปใครจะถูกเปิดโปงก่อนกัน การเขียนบทในบทลงโทษรักทรยศนั้นฉลาดมากจนเราต้องดูซ้ำหลายรอบเพื่อหาเบาะแสและวิเคราะห์พฤติกรรมของตัวละครแต่ละตัวออกมาให้ได้
การจัดแสงและมุมกล้องในห้องนั่งเล่นนั้นช่วยสร้างบรรยากาศได้เป็นอย่างดี แสงที่สว่างเกินไปกลับทำให้รู้สึกเย็นชาและไร้ความรู้สึกเหมือนความสัมพันธ์ของตัวละครในเรื่อง การตกแต่งห้องดูหรูแต่กลับขาดความอบอุ่น สิ่งเหล่านี้ล้วนถูกออกแบบมาเพื่อสนับสนุนเนื้อหาหลักของบทลงโทษรักทรยศให้โดดเด่นมากขึ้นไปอีกและทำให้คนดูรู้สึกถึงอารมณ์ที่ตัวละครกำลังเผชิญอยู่
แม้จะยังไม่เห็นตอนจบแต่จากแนวโน้มของเรื่องแล้วน่าจะจบไม่สวยแน่ๆ สำหรับใครบางคนที่กำลังวางแผนร้ายอยู่ข้างหลัง ความสะใจตอนที่ความจริงถูกเปิดเผยน่าจะเป็นจุดพีคที่สุดของเรื่องเลยก็ได้ ใครที่รอชมฉากดราม่าหนักๆเตรียมตัวให้พร้อมเพราะบทลงโทษรักทรยศจัดเต็มมาให้เราแน่นอน ไม่ดูถือว่าพลาดมากจริงๆและจะเสียใจทีหลังถ้าไม่ได้ติดตามตั้งแต่ต้น
รีวิวตอนนี้
ดูเพิ่มเติม