ตัวละครสาวหูกระต่ายดูภายนอกเหมือนเด็กน้อยใสซื่อ แต่พอเห็นฉากที่เธอนั่งบนงูยักษ์พร้อมสัตว์อสูรคู่ใจ ก็รู้ว่าเธอคือตัวแม่ตัวจริง การแสดงออกทางสีหน้าที่นิ่งสงบแต่แฝงความน่ากลัว ทำให้คนดูรู้สึกขนลุกได้เหมือนกัน โดยเฉพาะฉากที่เธอชี้มือสั่งการแล้วทุกคนต้องทำตาม เป็นเสน่ห์ของตัวละครใน กระต่ายตัวแม่สยบผัวดื้อ ที่ทำให้เราเอาใจช่วยเธอ
ชอบจังหวะการเล่าเรื่องที่ไม่ยืดเยื้อ เมื่อเกิดการปะทะกันก็จบลงอย่างรวดเร็วด้วยพลังที่เหนือกว่าของนางเอก ไม่ต้องมีการต่อสู้ที่ยืดเยื้อให้เสียเวลา การที่เผ่าจิ้งจอกจิ้งจอกยอมจำนนทันทีที่เห็นพลังจริง ทำให้เนื้อเรื่องเดินไปข้างหน้าได้เร็วมาก ดูแล้วไม่เบื่อเลยสักนิดสำหรับ กระต่ายตัวแม่สยบผัวดื้อ เรื่องนี้
ฉากที่สมาชิกเผ่าจิ้งจอกจิ้งจอกต้องคุกเข่าและร้องไห้เป็นการเรียกน้ำตาคนดูได้ดีมาก แม้พวกเขาจะเป็นฝ่ายร้ายหรือฝ่ายตรงข้าม แต่ความเป็นครอบครัวและความสามัคคีของเผ่าทำให้เรารู้สึกเห็นใจ โดยเฉพาะฉากที่หัวหน้าเผ่าถูกมัดและมองดูเผ่าของตัวเองด้วยความเจ็บปวด เป็นอารมณ์ที่เข้มข้นมากใน กระต่ายตัวแม่สยบผัวดื้อ
ต้องยกนิ้วให้กับการออกแบบสัตว์อสูรทั้งงูดำ เสือขาว และเสือดำ ที่ดูทรงพลังและน่าเกรงขามมาก โดยเฉพาะฉากที่พวกมันออกมาคำรามข่มขวัญศัตรู ทำให้รู้ว่าทำไมสาวหูกระต่ายถึงไม่กลัวใครเลย การมีคู่หูแบบนี้ทำให้เธอดูมีบารมีขึ้นทันที เป็นจุดขายสำคัญที่ทำให้ กระต่ายตัวแม่สยบผัวดื้อ น่าติดตาม
เรื่องราวสอนให้รู้ว่าอย่าดูถูกคนจากภายนอก แม้สาวหูกระต่ายจะดูตัวเล็กแต่พลังของเธอไม่เล็กตาม การที่เผ่าจิ้งจอกจิ้งจอกประมาทและคิดจะบุกจึงต้องมารับผลที่ตามมา ฉากที่พวกเขาถูกสั่งสอนเป็นการเตือนสติคนดูได้ดีมาก ว่าในโลกนี้ยังมีคนที่เก่งกว่าเราเสมอ ดูแล้วได้ข้อคิดดีๆ จาก กระต่ายตัวแม่สยบผัวดื้อ