ฉากงานแต่งสีแดงฉานตัดกับฉากศาลเจ้าที่ดูวังเวง ช่างเป็นภาพที่ตราตรึงใจมาก ความสัมพันธ์ระหว่างซุนเยว่เหลียนและจางซานหลาง แม้ความตายจะพรากกายแต่ไม่อาจพรากใจได้จริงๆ การแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครสื่ออารมณ์ได้ดีมาก ดูในแอปเนตชอร์ตแล้วติดหนึบไม่ยอมวางมือถือเลย
ตัวละครหญิงชุดเขียวคนนี้ช่างน่าสงสัยเหลือเกิน เธอคือใครกันแน่? ทำไมถึงปรากฏตัวมาในจังหวะสำคัญๆ เสมอ การจับมือและกระซิบข้างหูซุนเยว่เหลียนดูเหมือนจะมีความหมายซ่อนอยู่ ฉากในไขกฎลับ ฝ่าโลกหลอน ตอนเดินผ่านประตูไม้เก่าๆ บรรยากาศวังเวงแต่สวยงามมาก
ฉากที่พ่อของจางซานหลางนั่งบนเก้าอี้สีแดงแล้วกำหมัดแน่น แสดงถึงความโกรธและความผิดหวังได้ชัดเจนมาก ใบหน้าเคร่งขรึมกับหนวดแบบจีนโบราณดูน่าเกรงขามสุดๆ ความขัดแย้งระหว่างรุ่นพ่อรุ่นลูกในเรื่องนี้ทำให้เนื้อหาดูมีมิติมากขึ้น ไม่น่าเบื่อเลย
ฉากเปิดเรื่องที่หญิงชุดดำนอนอยู่บนเตียงพร้อมม่านสีเขียว ดูสงบแต่แฝงความน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก รอยน้ำตาที่ไหลอาบแก้มบอกเล่าความทุกข์ทรมานได้ดีมาก การตัดสลับไปมาระหว่างความจริงและความฝันทำให้คนดูอย่างเราต้องคอยเดาตลอดเวลาว่าอะไรคือเรื่องจริง
ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างปิ่นปักผมและต่างหูของตัวละครหญิงแต่ละคน บ่งบอกถึงฐานะและบุคลิกได้ชัดเจนมาก โดยเฉพาะซุนเยว่เหลียนที่ใส่ชุดสีม่วงดูอ่อนหวาน ในขณะที่หญิงชุดเขียวดูเข้มขรึมและน่าเกรงขาม การออกแบบเครื่องแต่งกายในเรื่องนี้ทำออกมาได้ละเอียดอ่อนมาก