ดูแล้วจุกอกมากกับเรื่องราวใน เงารักสลับตัว ที่พาเราข้ามเวลาไปปี ๒๐๗๖ แล้วกลับมาเจอความจริงอันโหดร้าย ฉากที่หญิงชราบนเตียงน้ำตาไหลขณะมองชายเร่ร่อนผ่านหน้าต่าง มันสื่อถึงความรู้สึกผิดที่กัดกินใจตลอด ๕๐ ปี การตัดสลับระหว่างความทรงจำตอนหนุ่มสาวที่แสนหวาน กับปัจจุบันที่ทั้งคู่ต้องมาจบลงแบบนี้ มันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน โดยเฉพาะฉากที่เธอเดินจากเขาไปทั้งที่คุกเข่าพื้น มันคือจุดเปลี่ยนของชีวิตจริงๆ ดูจบแล้วอยากกอดคนรักให้แน่นกว่าเดิม