ชอบฉากที่นางเอกใส่ผ้าคลุมหน้าแล้วไปเจอท่านพ่อใน วาดรักใต้แผนลวง มาก มันมีความตึงเครียดซ่อนอยู่ภายใต้ความสงบ สายตาของเธอที่มองผ่านผ้าบางๆ มันบอกเล่าเรื่องราวมากมายว่าเธอต้องแบกรับอะไรไว้บ้าง ฉากนี้ทำให้คนดูอยากรู้ต่อทันทีว่าเธอคือใครและทำไมต้องปิดบังหน้าตา เป็นพล็อตที่ดึงดูดความสนใจได้ดีมาก
ฉากที่นางเอกนั่งวาดรูปแล้วร้องไห้จนหลับคาโต๊ะใน วาดรักใต้แผนลวง เป็นฉากที่บ่งบอกความเหนื่อยล้าทางใจได้ชัดเจนมาก แสงเทียนที่ส่องสว่างเพียงจุดเดียวในห้องมืด ยิ่งทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวและน่าสงสารตัวละครนี้ การที่เธอพยายามทำงานศิลปะทั้งที่ใจแตกสลาย มันสะท้อนความพยายามที่จะประคองตัวเองไว้ได้อย่างน่าชื่นชม
เห็นป้ายหลุมศพที่มีชื่อเขียนไว้แล้วสงสัยทันทีว่าเกี่ยวข้องกับใครใน วาดรักใต้แผนลวง ฉากนี้ดูเหมือนจะเป็นจุดเริ่มต้นของปมดราม่าใหญ่ๆ การที่ตัวละครมาร้องไห้ตรงนี้แสดงว่าคนที่ตายไปมีความสำคัญมากกับเธอ ฉากนี้ปูพื้นอารมณ์ได้หนักแน่นมาก ทำให้คนดูอยากติดตามต่อว่าความจริงเบื้องหลังการตายนี้คืออะไรกันแน่
ตัวละครชายชุดขาวที่ยืนมองนางเอกในฉากแรกๆ ของ วาดรักใต้แผนลวง มีแววตาที่ซับซ้อนมาก ดูเหมือนจะมีความห่วงใยปนกับความกังวล ไม่รู้ว่าเขารู้ความจริงเรื่องอะไรอยู่หรือเปล่า การแสดงสีหน้าที่นิ่งแต่สื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งแบบนี้หาได้ยากในละครทั่วไป ทำให้ตัวละครนี้ดูมีมิติและน่าค้นหาอย่างมาก
การถ่ายทำฉากในป่าของ วาดรักใต้แผนลวง ทำออกมาได้สวยและขลังมาก แสงที่ลอดผ่านต้นไม้ลงมากระทบกับกลีบดอกไม้ที่ปลิวไหว สร้างบรรยากาศที่ทั้งสวยงามและน่าเศร้าในเวลาเดียวกัน การจัดวางองค์ประกอบภาพในฉากไว้อาลัยดูมีความตั้งใจสูงมาก ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ