การกลับมาพบกันและการเริ่มต้นของความสัมพันธ์
เวินเหยาและพี่เสิ่นเช่อได้พบกันโดยบังเอิญหลังจากถูกพลัดพรากกันตั้งแต่เด็ก เวินเหยาแสดงความเอื้อเฟื้อโดยช่วยพี่เสิ่นเช่อที่บาดเจ็บและส่งกลับบ้าน ซึ่งเป็นการจุดประกายความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างทั้งสองแผนการของเหอหนิงจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของเวินเหยาและพี่เสิ่นเช่ออย่างไร?
เขาไม่ได้ลืม เขาแค่กลัวจะจำ
ในรุ่นพี่ที่รักเธอ ฉากที่เขาจับมือเธอแล้วมองลงพื้น คือความเจ็บปวดที่ซ่อนไว้ใต้เสื้อสูทดำ — เขาจำได้ทุกอย่าง จำได้ว่าเธอเคยปลอบเขาด้วยเชือกแดง แต่กลัวว่าถ้าพูดออกไป ความทรงจำดีๆ จะกลายเป็นแผลใหม่ 💔 ความเงียบบางครั้งคือการปกป้องคนที่รักมากที่สุด
เชือกแดงที่ผูกไว้ตั้งแต่เด็ก
รุ่นพี่ที่รักเธอ ไม่ใช่แค่เรื่องรักวัยรุ่น แต่คือการกลับมาพบกันของ 'เชือกแดง' ที่ผูกไว้ตั้งแต่เด็ก — ตอนเด็กเธอผูกให้เขาด้วยความเมตตา ตอนโตเขาพยายามถอดออกเพราะกลัวเจ็บ แต่สุดท้ายมันยังอยู่... บางครั้งความรักไม่ได้เลือกเวลา 🌙